Embedded Files
"Wat is normaal?"
Bij een lekke band in de C-groep/Veteranengeweld wordt al snel naar Toon gekeken. Ten eerste omdat ie er bijna altijd bij is, ten tweede omdat ie zelf de meeste lekke banden rijdt (en dus de meeste ervaring in het wisselen van band) en ten derde omdat ie de meeste kracht heeft in zijn handen. Dat laatste wil nogal eens helpen bij het verwijderen en (vooral) bij het opleggen van een nieuwe buitenband.
Ik beperk me doorgaans tot het oppompen van de band. Niet dat ik dan zonder enig teken van uitputting de pomp ter hand neem en met 200 slagen (of hoe heet dat?) de band op spanning breng en al helemaal niet dat ik met behulp van een CO2-patroon het ene probleem oplos (een gevulde band) en het andere doe ontstaan (een verbrande hand). Nee, ik sluit de Craft Cadence aan op het ventiel, druk op een knop en wacht tot het scherm aangeeft dat de band de gewenste druk heeft aangenomen. Volgens mij heb ik al eens eerder het gemak van een elektrische minipomp genoemd, maar ik doe dat met plezier nog eens: het is klein, praktisch in gebruik, zonder meer top!
Het is overigens geen uitgemaakte zaak dat Toon de band weer op zijn plaats weet te krijgen, de combinatie van bepaalde wielen en banden maakt dat zelfs hij hogere machten moet aanroepen om de klus te klaren. Die hogere macht, tja … dat ben ik dan. Ieder die mij kent weet dat de gelijkenis met Jerommeke mank loopt en ik kan me dan ook de verbazing voorstellen. Ik weet dat ik in herhaling val bij het benoemen van het volgende hulpmiddel, maar ook nu wil ik graag wijzen op de voordelen van de Tyre Glider. Zo heet dat ding namelijk en door het handig op de velg te zetten druk je de band op zijn plek. Een beetje glijmiddel zou het werk aanzienlijk vereenvoudigen, maar niet iedereen heeft dat in zijn standaarduitrusting.
Deze hulpmiddelen, aangevuld met extra binnenbandje en bandenafnemers moeten een goede plek vinden om mee te nemen. Andere hulpmiddelen vinden hun plaats wel op of in het lichaam: (lees)bril, ICD, hartslagmeter, gehoorapparaat, steunkousen, … Er zijn mensen die er de voorkeur aan geven om alles in de rugzakken van het shirt te proppen, maar dat gaat ten koste van de kwaliteit van het shirt - zeker als dat al wat ouder is – en voor je het weet hangt de hele handel een halve meter lager tegen de band aan te schuren.
Een alternatief is om een gereedschapbidon te gebruiken, maar dat heeft als nadeel dat je slechts één bidon kunt meenemen. Mijn voorkeur gaat uit naar een zadeltasje, maar zorg er dan wel voor dat het goed vast zit. In het rondje van afgelopen week waarin we Keent aandeden raakte de zadeltas van mijn voorganger gedeeltelijk los en kwam zo onder het zadel te bengelen. “Het lijkt wel een stier”, aldus degene die naast me fietste. Ik had de gelijkenis niet meteen gezien, maar het zou ook zo maar kunnen dat vrouwen daar een beter oog voor hebben…
Nieuw in ons peloton is de zogenaamde fietswindruisdemper. De wat? Tja, het ziet eruit als een stel flink uit de kluiten gewassen bakkebaarden die ook nog eens overmatig zijn bemest, maar het gaat om geluidsabsorberende polyestervezel die om het riempje van de helm vastgemaakt wordt. Het vermindert turbulente luchtstromen, aldus de beschrijving van dit artikel. Gelijkenis met Elvis ligt voor de hand. Jammer dat het, gezien de doelgroep, niet in grijs leverbaar is…
Als laatste hulpmiddel zou ik de telefoon willen noemen. En dan niet om met behulp van Strava de activiteit vast te leggen, de route te bepalen en om te zetten naar een GPX-bestand, maar het gebruik van de telefoon als communicatiemiddel, in het bijzonder via WhatsApp. Handig om af te spreken om wat vroeger te vertrekken vanwege de hitte, om te laten weten dat je onderweg bent, maar iets later komt, of … om elke gelegenheid aan te grijpen om met een voorstel te komen een lange tocht te maken. Lees even mee.
Een goed verstaander heeft niet meer woorden nodig om te weten wie de uitnodiging verstuurt, maar de twijfelaars zien ook aan de afbeelding met klompen onmiddellijk dat het onze hovenier betreft. We kennen zijn energie, maar dankzij deze appjes heb ik ook iets bijzonders ontdekt: Molenaar is een anagram van E-normaal!
Zoals een E-bike iets heel anders is dan een fiets en een E-sigaret niks met tabak te maken heeft, zo is er weinig overeenkomst tussen E-normaal en normaal. Het geeft aanleiding tot spraakverwarring en onbegrip, bovenstaande weergave van gesprekken via WhatsApp om dat te illustreren. Wat voor de één normaal is, is voor de ander ‘echtnie’-normaal (vandaar die ‘E’). Wekelijkse aansporingen tot exercities die vroeger beginnen en later eindigen doen sommigen hopeloos denken: ga jij “MAR ALONE”. (Dit anagram moet je zelf maar controleren.) Voor de goede orde, ik ga graag mee op reis naar de Biesbosch, of Gennep, of waarheen zijn draaiende, lusjesvormende vinger ook aangeeft. De meesten denken echter (in navolging van Midas Dekkers): “Voor een normaal mens is het gezonder naar een marathon te kijken dan eraan mee te doen”. Voor een E-normaal mens ligt dat anders, waarvan akte…
Jan Coppens
Page updated
Report abuse