Verslagen zomer 2011

Overzicht zomer 2011

Beste leden het is weer oktober geworden en dat betekent ook dat het wegseizoen weer is afgesloten. Wat op 13 maart startte en nu 69.000 clubkilometers verder op 2 oktober werd afgesloten is een zeer gevarieerd seizoen geweest. Wat betreft valpartijen mogen we absoluut niet mopperen ook wat de letsels en schade betrof viel het gelukkig mee. Buiten het clubfietsen om zijn er ook nog enkele leden op een verkeerde manier afgestapt en hebben daar soms vervelende pijntjes aan over gehouden, deze zijn inmiddels nagenoeg allemaal weer genezen.
 
Om nu te beginnen met een onderwerp waar men zelden over praat het weer. Vanaf de eerste zondag heeft het weer eigenlijk meegezeten. In de zin van droog en zonnig hebben we een prima voorjaar gehad met alleen wel veel wind maar dit mocht de pret niet drukken zodat we over een zeer hoge opkomst konden noteren.Wat betreft de extra ritten Klimmen-Banneux en Tilff-Bastogne-Tilff was de bezetting iets minder maar toch is ook daar onze clubkleding weer te zien geweest door enkele echte doorzetters. Een ander hoogtepunt was ook de uitgeleide van de toppertjes ivm hun deelname aan de Alpe d'Zes alwaar deze heren hun sportieve en financiele bijdrage zeker geleverd hebben. Wat dit jaar ook weer tot een groot succes werd gemaakt was de jaarlijkse bbq, waar we toch met een kleine 100 mensen aanwezig waren en we allemaal goed gevuld weer huiswaarts keerde sommige met een nat pak want het laatste uurtje werd helaas voorzien van wat regen.
 
Nu het woordje regen, dit gebruiken we nu toch nog maar even enwel om de bij jullie nog vers in het geheugen liggende zomermaanden juli en augustus, en de daarbij horende 3 verregende zondagen waar toch nog een enkeling stug volharde in het fietsen. Deze regen heeft er ook voor gezorgd dat Berg en Dal alleen in het voorjaar is gefietst en die van augustus werd al fietsend en zeiknat wordend veranderd in een rondje Ravestein. Komende bij het najaar waar we gelukkig weer mochten genieten van een prachtige nazomer. Dan nog even het clubweekend dat een groot succes was en hopelijk volgend jaar ook weer op een grote opkomst kan rekenen. Als laatste wil ik iedereen bedanken die zich op welke manier dan ook heeft ingezet om al deze clubactiviteiten mogelijk te maken. Graag sluit ik af met de oproep zo veel mogelijk leden aanwezig te zijn bij de silvesterloop en wat betreft de wintermaanden de wegmannen en de bosmannen veel succes en tot volgend jaar.

Groet Coen van Beurden. 

Clubweekend, 17 & 18-09-2011

Hierbij een verslag van het weekend van het smoesje afgelopen weekend.Dit was voor mij de eerste keer dat ik hier aan deelnam en zeker niet de laatste.Het begon allemaal op zaterdag waar we om 7.45u aanwezig moesten zijn nadat we allemaal aanwezig waren en de boekhouding was bijgewerkt werd er vertrokken met 17 man waarvan een persoon nl John A als bestuurder van de volgauto waarin al onze spullen lagen. Een geluk bij een ongeluk was dat john nog te geblesseerd was voor deze lange afstand,en zich zo voor ons toch zeer verdienstelijk kon maken.Met de temperatuur was niks mis alleen de zon liet zich nog niet zien,een leuke bijkomstigheid was de wind die bleek best wel krachtig alleen hadden we hem eigenlijk recht in de poeperd wat dus een voorsprong gaf op het snelste tijdschema zodat we misschien te vroeg aanzouden komen voor onze brunch,dit werd opgelost door een telefoontje van henk naar het desbetreffende restaurant.Bij aankomst werden we welkom geheten door een vriendelijke jongedame en daar bleek ook een keurige maaltijd klaar te staan in de vorm van verschillende soorten soep,drank en broodjes en omdat we op dat moment ongeveer 80 km gereden hadden werd hier met veel genoegen gebruik van gemaakt.Nadat we het buikje strak hadden werd er vertrokken voor de laatste 55 km en die gingen zoals gezegd voor de wind.Aangekomen op ons slaapadres werd er begonnen met het opfrissen en omkleden voor het middagprogamma voor dat we daar mee begonnen hebben we aan de lange tafel gezeten genoten van koffie met gebak die vakkundig werd gesneden door ben waarna henk zijn kunsten met de slagroomspuit ten toon spreide.Ik vergat bijna te vermelden dat inmiddels onze enige dame en inmiddels moeder geworden kirsten per auto gearriveerd,zich bij ons gevoegd had om aan het middag progamma deel te nemen wat wij zeer op prijs stellen.Nu op naar het strand na een fikse gezonde wandelig(3 km) door de duinen kwamen we aan bij een hippe strandtent waar we onze eerste pilsjes te drinken kregen hiervoor was niet veel tijd omdat we nog al wat moesten doen vanaf nu.We werden voorgesteld aan Arjan een vlotte jongeman die ons meenam naar het strand(1km) waar we van hem een cursus vliegeren zouden krijgen wat naar zou blijken eerder gezegd als gedaan zou blijken na een beetje trage aanloop mede doordat de wind van land kwam en niet van zee zodat de vlieger pas goed ging als hij boven de duinen uitkwam hadden sommige van ons het best goed onder controle,omdat dit zwaar was voor de armen is zodat deze nu ook eens een keer verzuurde werd er goed gewisseld met de 4 beschikbare vliegers wat nogal wat leuke en spannende momenten opleverd waar toch weer uitbleek dat de wind sterker was als sommige van ons met als hoogte punt de spectaculiere sprong(buiteling) van Henry h die hier een flinke wond aan zijn knie aan overhield en een vlieger die losgelaten zijn eigen weg in zee vond.Dit progamma afgesloten werden we naar het volgend onderdeel gestuurd waar henk en ton inmiddels een echt strandvolley veld hadden opgesteld.Inmiddels had ook frank g zich bij ons aangesloten deze wou zich ondanks meerdere verplichtingen toch de sfeer proeven van ons clubweekend gevoel Er werden 5 sets gespeeld waar het spel niet altijd goed maar wel zeer leuk was en na wat scheidsrechtelijke dwalingen mark m gingen we dan terug naar de strandtent voor de innige mens na enkele pilsjes werd besloten om niet op en neer die 3 km te lopen om te wassen maar gelijk maar door te gaan met een zeer goed verzorgde bbq waar onder het genot van wat drankjes tenslotte afscheid werd genomen en we terug gingen naar het hotel en de welnodige opfrissing.Inmiddels 22.00u geworden werd besloten naar het nabijgelegen noordwijkerdorp te gaan enkele leden hadden besloten om niet te laat naar bed te gaan en zo kwam het dat we met 12 man in de zzpr bus naar onze bestemming gingen.Aldaar binnen werd er lekker gedronken en lekker en veel gekletst waar vooral mark m zijn danskwaliteiten ten toon spreide wat op het eind van de avond(dit was 02.00u ivm sluiting daar)er door menigeen met een boogje om mark werd gelopen ivm zijn overtollige zweetlozing.Ikzelf was de bob waardoor we verantwoord en voldaan weer richting  bedje gingen.Ik wil even benadrukken dat we lekker gedronken hadden maar zeker niet te gek hebben gedaan wat ook als resultaat had dat we zondagmorgen allemaal om 8.00u aan tafel zaten voor een eveneens keurig verzorgd ontbijt.Om 10u ging het dan weer huiswaarts waar we al snel merkte dat de wind van zaterdag inmiddels nog wat in kracht toegenomen was alleen bleek dat we hem nu de hele terugweg tegen zouden hebben en dat ging bij sommige toch wel meespelen.Terug voerde ons door het groene hart waar we getuige waren van prachtige waterpartijen en uitgestrekte natuur waar we soms letterlijk over smalle paadjes richting huis gingen.Ook hier werd na 80 km halt gehouden voor versterking van de innige mens en dit bleek bij het pont van schoonhoven waar we tevens konden genieten van een geweldig uitzicht en een eveneens geweldige lunch met soep ,koffie kroketten en een skala van vleeswaren en zoetigheid wat geserveerd werd door vriendelijk en druk in de weer  personeel.Ook hier kwam een eind aan om die laatste 55 km ook nog te volbrengen met de mededeling dat bas het genoeg vond en onze bus gebruikte als bezemwagen wat hem zeer goed afging gezien zijn makkelijke positie waarin hij zich had genesteld,maargoed een man minder leverde geen problemen op en na nog 2 lekke banden (had 1 kunnen zijn) van haastige mark kwamen we dan toch aan bij jos c waar we gastvrij werden ontvangen en voorzien van drank en heerlijke hapjes waarvoor jos en helma onze dank.Nu nog het uitdelen van de tassen en een groot dank aan de 3 heren die dit alles tot in de puntjes verzorgd hebben HENK W,HENNIE H en HENRY H en nog als extraatje onze levende tomtom hennie h die al deze 270 km ons foutloos op kop rijdend ons veilig uit en thuis gebracht te hebben.Er rest mij niks anders te melden dat ik het geweldig vond en waar het clubgevoel en beleving op een fijne manier kunnen samengaan en daarom raad ik dit iedereen aan want ook hier geld hoe meer zielen hoe meer vreugd. Houdoe een voldaan en toch wel moe clublid.
 
Gr  Coen v B
 

Toertocht 14-08-2011

Thuisblijvers hebben altijd ongelijk!
 
Heerlijk weer, zonnestralen en strak blauwe hemel. Waarschijnlijk het weer in de zuidelijke delen van Europa maar Middelrode was deze ochtend bewolkt en het regende. Hard genoeg schijnbaar voor bijna alle leden van het Smoesje want de opkomst was even treurig als het weer. We waren met z’n 2-en. Toch besloten we, Henry Hubers en ik, een rondje Oisterwijk te gaan rijden maar zelfs de volgwagen hield het voor gezien.
 
We besloten het tempo rustig te houden en te genieten van de extra kilometers die we maakten, puur voor de km-vreter. Het bleek trouwens wel heerlijk weer te zijn. De regen hield zelfs even op en bijna brak het zonnetje door. Prachtig weer voor “Haghorst Spektakel” al waren er nog weinig mensen op de been. Toch verwachtten ze daar nog heel wat volk gezien het aantal parkeerplaatsen en de wegafzettingen. Volgens mij tegen beter weten in want er stond nog geen enkele auto op de parkeerplaats en het weer leek ook niet mee te zitten…
 
Toch moet je met het gladde wegdek goed op je hoede zijn in de bochten. We hadden natuurlijk al geen volgwagen en de kans dat je met dit weer lek rijdt is natuurlijk groter dan anders. We waren daarom extra alert en het leek allemaal goed te gaan. Weer bijna bij de Milrooyse Brug aangekomen waande ik me veilig thuis en juist op dat moment ging ik onderuit. Daar ging mijn nieuwe fiets tegen het asfalt met een minimale snelheid maar hard genoeg om op mijn bovenbeen een mooie klassieke schaafwond te bezorgen, mijn elleboog te bezeren en mijn enkel te laten verzorgen thuis.
 
Achterderrailleur beschadigd, stuurlint kapot, kleding kapot… Denk dat ik de volgende keer met regen ook maar in mijn bed blijf liggen.
 
Hier nog en link met de gereden route. Zorgen jullie dat de 82.7 km worden bijgeschreven?
 
Gr Joris Hendriks

Berg & Dal, 05-06-2011

In de middag regen en onweersbuien waren er voorspeld. Bij het ontwaken in de vroege ochtend hoorde ik de vogeltjes nog fluiten, dus was de verwachting dat het droog was. Maar eenmaal buiten gekeken regende het, en behoorlijk ook. Ik, en nog 8 met mij, lieten zich er niet door afschrikken. Met Henry, Rene, Joris, Toon, Hennie, Coen, Henri, Ben en Patrick werd onder natte maar warme omstandigheden aan de tocht begonnen.

Er werd nog getwijfeld of er wel naar Berg & Dal gereden moest worden. Maar ik was stellig in mijn zaak en wist de rest te overtuigen om in ieder geval vast richting Groesbeek te rijden. Eenmaal daar zouden we wel verder zien. Met nog weinig wind en regelmatig regen bereikten we zonder stukken Mook, waar Henri het voor gezien hield. Hier viel ook de eerste lekke band te noteren voor Rene. Nadat deze gemaakt was kon begonnen worden aan het klimwerk. Uiteindelijk bleek ik de enige die de gehele ronde gedaan heeft. Wel zo netjes was dat er al een lekker bakkie koffie inclusief appeltaart op mij stond te wachten bij terugkomst. Nadat deze verorberd waren kon aan de terugweg begonnen worden.Hier wist Ben mij netjes te vertellen dat ik meer op kop moest rijden, ik wis volgens hem veel te smerig van het wieltjes plakken. Let wel tegen wie je wat zegt Ben, maar daar kwam hij later (helaas) nog achter.

De wind had inmiddels behoorlijk de kop op geschoten, maar gelukkig stond hij de goede kant heen. Vrij snel kreeg ik met een lekke band te maken. En nadat deze verholpen was kon samen met Henny en Henri de achtervolging in gezet worden op de rest welke rustig waren doorgereden. Nadat we weer waren aangesloten, vervolgenden we samen onze weg. Vrij snel daarna was Ben overtuigd dat we links moesten, terwijl er toch echt rechtsaf geslagen moest worden. Dit leidde tot een vervelend slippertje, met gelukkig alleen enkele schaafwonden. Maar zo zie je maar weer Ben, God straft onmiddelijk, al had hij dat van mij niet hoeven doen!

Gelukkig konden we snel weer door en met een tempo wat zo tussen de 40 en 42 per uur gehouden kon worden bereikten we omstreeks de klok van 1 uur Middelrode alweer. Hier was de weg inmiddels droog en scheen een waterig zonnetje! Zo overheerste er toch een tevreden gevoel over de gereden tocht van vandaag!

Groet Patrick.

Toertocht 15-05-2011 

Zaterdagmorgen 11.30u : Diede is op volleybalkamp, Giel gaat de hele middag skaten en Wilma zegt tegen mij: als jij nou eens gaat fietsen dan kan ik vanmiddag mooi studeren. Mijn mond viel open, ik moest gaan fietsen ! Dus na wat rond gebeld te hebben op zaterdag had ik toch nog een paar vrienden gevonden die niet bang zijn voor de snelheid die je met een compact kunt ontwikkelen, de rest was op trainingskamp, had een huis vol kinderen, namen gewoon niet op als ze je naam zien staan op hun telefoon of moeten rusten voor de wedstrijd van morgen. Zo kon het zijn dat alleen Hennie, Marc en ik een rondje Bokhoven-Drunense duinen-Gestel (noem ik het maar) gingen fietsen. De wind was stevig tot hard dus werd het een rondje piano, maar bij terugkomst gaven de beentjes toch wel aan dat het niet van zelf ging vandaag.
 
De volgende dag weer op de fiets want zondagmorgen is verplichte fietstijd ookal zijn ze thuis klaar met studeren. Om 08.30u werd er even getwijfeld of er in A en B werd gereden dus vatte ik post achter in het peletonnetje, maar bij de Zuid-Willemsvaart aangekomen werd het gat steeds groter. Ik keek even van voor naar achter en van links naar rechts en zag wel opvallend weinig potentiële A-renners en met de snelheid die we toen hadden zouden we niet snel dichterbij komen.......had ik dan toch iets gemist toen de taktiek met mijn andere "museeuw ploegmakker" werd doorgesproken. Er zat niets anders op dan met een "groot mensen verzet" de achtervolging in te zetten. Vóór Den Dungen sloten we aan, alle kleppers zaten in deze groep en had ik dus zitten slapen in Midderlrode. De wind stond gunstig voor het rondje Waalwijk dus was het totaan Waalwijk harken om daarna met de wind in ons hol richting huis te gaan. Iedereen incl. Joop overleefde het drongelse sluisje om daarna pas echt gas te gaan geven, waarbij het opviel dat Paul wel erg veel zin had en zelfs zijn buitenblad veelvuldig gebruikte, Jeroen de knop weer had omgezet en ook veel met zijn neus in de wind zat. Tot de sluis bij Engelen ging alles zoals gepland maar dat deze sluis open stond was niet gepland. Voor sommigen kwam dit goed uit want er waren nog wat naweëen van een vermeend trainingskamp. De sluis bij stond wel erg lang open en de B-ploeg kon zodoende weer aansluiten. Het commentaar was natuurlijk niet van de lucht, van hardlopers zijn doodlopers totaan de opmerking : kunnen jullie niet meer praten ?........Tsja wij hadden niets meer te bespreken want we stonden al te lang stil. Toen alles weer in gang schoot besloot Jos Br. na kort overleg stevig door te trekken om eventuele slapende A-renners wat te plagen (deze keer was ik wel wakker) en kreeg je natuurlijk het onvermijdelijke dat de B-ploeg zolang mogelijk probeerde bij te houden, tot heel ver achter ons ineens het fluitje van Toon klonk. De hele groep bleef hard doorrijden waarbij iedereen netjes zijn werk deed en net voorbij het huis van Mark K. waren er enkelen die meenden dat het nog harder kon. Dat de koolhydraatjes op waren bleek wel uit het feit dat iedereen meteen van kop ging. Pas in Midderlrode kon de eerste mop worden verteld en zou echt niet meer weten waarover die ging maar dat probleem zullen meer mensen hebben gehad. Ik vraag me af of diegene die hem vertelde ook nog weet wat ie vertelde (nee, het was Sjef niet). Wat Sjef betreft, Hij zat er weer bij in Middelrode, ben benieuwd hoe de rest van zijn Zondag eruit zag.
 
Zie jullie weer op een hopelijke normale fietswoensdag,
John

 

Toertocht 08-05-2011 

Inleiding voor de zondag editie:
Na een weekje vakantie in het zeeuwse land ben ik zaterdag een paar uurtjes eerder terug gekomen omdat mijn nieuwe fiets klaar was. Je voelt je dan net een klein kind wat zijn cadeautje mag gaan halen dus zat ik al de hele zaterdag ochtend op hete kolen. De planning was om rond de klok van 13.00u te vertrekken en dan was ik nog net voor 16.00u in de winkel voor mijn nieuwe ros.
 
Het was een kwestie van snel betalen en weer weg wezen, ik had ten slotte alle maten van mijn oude fiets doorgegeven dus daar konden we geen probleem tegenkomen. En zoals ik al zei: een klein kind speelt nog heel de avond met zijn cadeautje en wij lopen dus 's-avonds nog 3 keer naar de schuur. En ineens valt mijn oog op het buitenblad : wat klein!, en het binnenblad: ook zo klein!. Verdomme ze hebben een compact gemonteerd dacht ik meteen.
 
Zondag
Sjef, back.......of was het nu Jeff Beck (de gitarist).
De fietskleding wordt aangetrokken als mede een olifantenhuid voor al het commentaar vanwege het compact crankstel (dat krijg je als je ook altijd voorop staat met je mondje dacht ik nog) dat ik hoogwaarschijnlijk zal krijgen bij de kerk.
 
Ik moet zeggen het viel toen nog mee dus werd er vertrokken in A en B richting Handel (het bochtenrondje noem ik het zelf altijd). Met een stevig briesje schuin op kop gingen we richting Veghel alwaar we de eerste afvaller moesten noteren, het was Jeroen, waarom was een ieder een vraagteken want hij reed zelf heel het stuk op kop en met die snelheid moest hij het hele rondje toch aan kunnen (graag een nadere verklaring Jeroen?). Het 2e stuk langs het kanaal (Veghel - Beek en Donk) gingen we achter elkaar rijden maar het tempo bleef redelijk wat verbijsterend genoemd mag worden. Pas toen we in de buurt van Venhorst waren (op het fietspad langs de provinciale weg) met de wind in de rug ging de snelheid gestaag omhoog naar de 44 en met deze snelheid hoorden we Sjef nog praten dus een tandje erbij en huppetee naar de 46-47 km/h.
 
Ik was degene die de spreekwoordelijke knuppel gooide met het idee hoe dat voelt met zo'n compact. Toen ik tijdens de schaft zei dat het wel meeviel met het compact cr.stel werden wat anderen wakker en kreeg ik alsnog de ene na de andere grap toegeworpen. In Uden op het industrieterrein moesten we elkaar natuurlijk weer testen. Henny was duidelijk de winnaar met zijn "zwaan kleef aan" actie met de regionale busvervoerder, waar wij heel stoer 48+ reden deed Henny het met 68, ......tsja verschil moet er nu eenmaal zijn. Hoe dichter we bij Middelrode kwamen hoe meer kuren het achterwiel van John den Otter begon te vertonen. Op een gegeven moment riep John dat ie 40 ook snel genoeg vond......en dat met een 53 buitenblad !?!?. En in Loosbroek was het dan zover, er was één spaak die met vakantie wilde. John is vervolgens vanuit Vinkel de kortste weg naar huis gegaan en wij zijn nog even met de wind schuin op de kop afgedraaid naar Middelrode. Een sprint zat er bij de meesten niet meer in en met 37.8 km/h gem. was het mooi geweest, met dit op de teller keek ik om en zag ik Sjef met zijn armen in de lucht alsof ie de sprint had gewonnen, Sjef is back in de A-ploeg. Hoe blij kan een mens zijn. Heel zijn zondag was weer goed vertelde ie mij later met een kopje koffie in zijn achtertuin.
 
Maandag even bellen over het compact cr.stel, hoe dat nu zit, of zal ik het nog even proberen want het reed echt niet slecht. Woensdag toch nog even mijn olifantenhuid aantrekken want er zal nog wel iets komen.
 
Groeten, John vd Broek 

Toertocht 01-05-2011

Na lange tijd van afwezigheid had ik vandaag weer eens tijd om een rondje mee te draaien. Bij de kerk aangekomen was het al lekker druk, A- en B-ploeg dus, zou je denken. Dat werd het uiteindelijk ook, alleen was de A-ploeg maar 4 man sterk, Sjef, John v V., Paul en Patrick. In Oisterwijk vond Sjef het genoeg en draaide af richting huis. Zo vervolgden wet met drie-en netjes roulerend onze weg. Ergens halfweg de route was ineens een brug weg, en omdat het nog wat te koud was om te zwemmen, besloten we netjes de volgende brug te pakken. Daarna aan de andere kant van het water terug om onze route netjes te vervolgen. Bij Middelbeers ook gewoon even ingehouden om te pauzeren om daarna aan het tweede deel met de wind vol tegen te beginnen. Van de B-ploeg niets te zien.

Ik ben inmiddels al enige jaren actief bij het Smoesje, maar nooit geweten waar die B van de B-ploeg voor stond. Vandaag is het me geheel duidelijk geworden. Waar wij netjes de route hebben gevolgd, was de B-ploeg niet bij machte om ons terug te halen. Dit kon/mocht natuurlijk niet gebeuren, 35 man, die niet in staat zouden zijn om harder te rijden dan 3 A-ploeg rijders. Zij besloten dan ook om niet te pauzeren, een flink stuk af te snijden en dan trots te kunnen zeggen dat ze ons net voor Oirschot terug hadden gepakt, knap hoor, van de BINNENDOOR-PLOEG.

Gezamelijk werd weer richting Middelrode gekregen. Waar Paul en Patrick de gebruikelijke sprint op de brug voorkwamen door er al eerder tussenuit te piepelen. Hier was geen Binnendoorweg meer mogelijk, dus nu bleek hoe de verhoudingen werkelijk lagen....

En voor Toon, het lijkt me niet meer dan normaal dat wij extra kilometers krijgen voor de kilometervreter.

Groet Patrick!

Klimmen Banneux Klimmen, 24-04-2011

Precies zes uur ging mijn wekker af en begon de dag van Klimmen Banneux Klimmen. Martijn stond ook snel op de stoep en nadat we Hennie en Marc kappen hadden opgehaald waren we mooi voor zeven uur bij de kerk. Het zou een prachtige dag worden maar ondanks deze mooie verwachting was de groep dit jaar van bescheiden omvang.

12 man van het goei smoesje (Marc Kappen, Giel, John van Veghel, Kees, John Aarts, Rene Oosterhout, Jos Broeren, Henry Hubers, Sjef, Jeroen, Hennie en ikzelf) en gastrijder Martijn. Rond kwart over Acht kwamen we bij onze eigen gereserveerde parkeerplaats aan en onze boer en boerin stonden ons al op te wachten. Na al het aankleden, poepen, plassen en smeren stonden we voor negen uur bij de nieuwe startlokatie waar alles zeer snel afgehandeld werd. Na het opspelden van de startnummers vertrokken we gezamelijk voor deze prachtige trainingsrit. Ondanks dat we rustig vertrokken raakten we Giel en Marc Kappen snel kwijt en Jos broeren raakte achterop door een verloren bidon. Ik dacht dat ik wel even kon gaan wateren maar die paar minuten achterop bezorgde mij een hele lange achtervolging. Ik pikte rene vrij snel op en vlak voor de eerste pauzeplaats zag ik Martijn (alias Jos Cooijmans) en Sjef rijden. Sjef ging geen water halen maar Martijn en ik laaiden toch even onze bidons en zakken vol. Na deze pauze raakte ik al snel Martijn weer kwijt en even later zag ik de zwoegende Sjef voor me ploeteren. Al met al ging het toch niet slecht met Sjef gezien zijn trainingsachterstand van de laatste maanden.
 
Bij de laatste pauzeplaats kwam iedereen weer bij elkaar en zelfs Giel en Marc Kappen kwamen nog opdagen. Het gezamelijk naar de eindstreep rijden bleek toch weer niet haalbaar voor het goei smoesje. Hennie en John van Veghel namen de benen met in hun schaduw een taaie Kees die zich vastbeet in hun achterwiel. John Aarts zat daar weer vlak achter gevolgd door Jos, Jeroen en ikzelf. Wat er achter ons voor drama's afspeelden heb ik niet kunnen zien maar mijn eigen geploeter achter die twee triatleten was voor mij even genoeg. Bij elke klim probeerde ik zo lang mogelijk met mijn kompaktje achter die grote molens aan te harken om dan telkens weer in de achtervolging te gaan. Dan kwam ik weer in het wiel en kon ik even uit de wind zitten begon de volgende klim weer. Er stond ook nog een aardige straffe wind op kop wat het er niet soepeler op maakten. Onderweg stonden Hennie en John een band te plakken en zo zie je hardlopers zijn doodlopers. Hun metgezel Kees was doorgereden maar ook die hardloper werd gestraft met een lekke band en die zagen we uiteindelijk bij de meet naar de auto lopen. Alleen John Aarts was dit lot bespaart en die stond dan ook breed grijnzend bij de auto op ons te wachten. Dit keer hoefde ik niet eens zo lang op "Jos Cooijmans" te wachten want die kwam met de grote groep binnen zodat we vrij rap weer op weg waren naar ons brabantse land.
 
Het was weer een prachtige rit met prachtig weer in rap tempo afgewerkt en nog energie en tijd over om nog even in de tuin te werken.
 
Tot de volgende keer  maar weer..  groeten .... Marc.