Verslagen zomer 2007

Toertocht 21-10-2007

Lekker weer en weinig animo, dat was het vandaag. Met een select clubjevan 11; Jeroen, Jos Br., Ton v R., Jan St., Henk, Toon, Hans, Rene, nog 2 en Patrick. John v V. verzorgde vandaag keurig netjes de volgauto. Er werd erg rustig gestart om John de mogelijkheid te geven makkelijk te volgen. Het wonderschone rondje Waalwijk was uitgekozen. Door Den Bosch heen bleek John het tempo goed te kunnen volgen en werd het tempo wat opgeschroefd. Iedereen kon makkelijk volgen, en door het prachtig weer en de gezellige klets waren we zo weer terug in Middelrode waar een enkeling zich nog waagde aan een heuse eindsprint! Volgende week is de sluitingsrit met de gebruikelijke snert achteraf! Tot zondag!

Patrick.

Toertocht 15/16-09-2007

Zaterdag was het dan zo ver na heel wat voorbereiding van Kirsten en mijzelf dat het clubweekend kon beginnen. Met z'n zeventienen zouden we vertrekken en Frans Steenbergen was op de valreep nog zo vriendelijk om al de bagage naar de bestemming te brengen tezamen met het avondeten. Iedereen was reuze benieuwd waar de tocht naar toe zou gaan maar Kirsten en ik hielden de spanning er gewoon in en na wat afscheidkussen met meegekomen familie vertrokken we rond kwart over negen voor de eerste etappe van de dag. Via de Hedelse brug reden we de dijk op richting Rossum waarbij het tempo door ondergetekende keurig op zo'n 33km per uur werd gehouden. Frans Spierings zorgde regelmatig voor de nacontrole . Pascal reed zowaar kilometers met mij op, zonder enig gesputter en iedereen had adem genoeg voor een goed gesprek met zijn of haar buurman ,want het was een waar kippenhok dat over de dijk richting Nijmegen reed. Ik had op de verkennende tocht Kirsten al vergeefs op al het natuurschoon,vogels en mooie vergezichten gewezen en vandaag was het met 16 man achter me aan niet anders. Ik zag lepelaars en ganzen en de rest zag neushoorns en olifanten. Het was voor ieder met het prachtige weer toch een mooie tocht onderbroken door een lekke band van Pascal . Aangezien pascal nog niet met les twee van bandenwisselen is begonnen was vandaag het uitgelezen moment om het Nederlands record langzaam banden plakken te verbreken. In de tijd dat Pascal bijgestaan door een wisselend team met zijn band bezig was had Henk een hele tentoonstelling van schilderijen bekeken, had Rene gepist en zowaar een tukje gedaan en had de rest gegeten, gedronken en zijn schoenen gepoetst. Het was na deze geslaagde recordpoging weer fijn om op de fiets te kruipen en bereikten we uiteindelijk Nijmegen waar we even wat rustiger door heen moesten fietsen. Eenmaal door Nijmegen heen de Oojpolder ingedoken waar onze lunchstop was gepland. Het was prachtig weer en daardoor goed toefen op het mooie buitenterras. Een uur lang stevige broodjes met dik beleg,koffie,Thee en krentenbrood naar binnengewerkt waarbij Kirsten zich ontfermde over de tomaten en komkommers. De stemming zat er goed in en vol goede moed reden we richting Berg en Dal waarbij Frans steeds stiller werd en aangekomen bij Beek Ubbergen waar de nieuwe holle weg begon ook daadwerkelijk stil viel. Met enige hulp kwam iedereen toch door de heuvels heen en werd de bekende weg richting Middelrode ingeslagen. Na zo´n 115Km bereikten we het Buitencentrum in Overasselt waar Frans en Marietje ons al stonden op te wachten. We hadden nog zo´n 1,5 uur voor dat de middagactiviteit zou beginnen zodat iedereen nog kon douchen en zijn slaapplaats kon klaarmaken. Tegen de tijd dat Ton als eerste had gedoucht was het eerste krat bier al op en had iedereen een slaapplaats gevonden waarbij een indeling op snurken was gemaakt waarbij Frans de plaats van Cor van meijel in nam. Gewassen en geschoren konden we vervolgens beginnen met de hindernisbaan op 6meter hoogte over staalkabels met allerlei hindernissen waarbij sommige vrienden de grootste hindernissen waren. Sjef nam het voortouw gevolgd door de rest en gadegeslagen door een paar angsthazen die het veiligheidsbroekje niet aan durfden te doen. Deze hindernisbaan kosten heel wat zweetdruppeltjes en voor een enkeling ook aardig wat angstzweet waarbij het opviel dat Josje C. meer verstand van verzekeren had dan van enige klim en klautertechniek. Op de grond had hij echter weer praatjes voor twee. Hierna was het aanschuiven aan de barbecue wederom verzorgd door Henry Hubers. Na enig gevreet, een hoop geouwehoer bier en fris was het tijd voor de afwas en om het kampvuur aan te steken. Opvallend was dat Berlicummer Frans zeer bedreven was in het aansteken van het vuurtje (Toeval of niet?) Ikzelf ,Josje C., Marc Kappen en Henry waren beter in het hak en sloop werk waarbij hele bomen uit de grond werden getrokken of omgeduwd zodat er genoeg brandbaar materiaal aanwezig was. Onder het drinken van wederom wat bier werd er genoten van het vuur waarbij de echte pyromanen stilaan zich niet meer in konden houden. Het was lekker warm bij het vuur maar men wilden toch het wilde nachtleven van Nijmegen in zodat er een taxibus werd besteld. De eerste bus was voor zeven man en een dochter plus een rotte appel genaamd John v. V. die eindelijk de barbecue van vorige week had verteerd en af en toe de darmspanning moest ontlasten. Dat word wat met de aflossingen met de ploegentijdrit a.s. zaterdag. Het was in Nijmegen wachten op de tweede groep dus dat deden we maar in de kroeg met bier enzo. Toen eindelijk de tweede groep aanwezig was begonnen die ook maar weer met bier enzo. Er werd een andere kroeg gezocht en ook daar ging men weer verder met bier enzo. De avond vloog voorbij waarbij ik mijn energie niet helemaal kwijt kon met dansen en springen maar er werd genoeg geouwehoerd. Samen met Jos, Rene, Marc, Kirsten, Leo, Pascal en Ton twee taxi's gepakt en ons terug naar onze hutten laten brengen. Rene en Jos kregen het vuur weer aan en het feest ging gewoon weer verder met bier enzo. Bij Pascal ging het licht uit en ook Kirsten ging naar bed. De rest kwam in groepen bij het vuur zitten maar uiteindelijk deden Marc ik en josje om half vijf het licht uit om vervolgens in een halve coma te geraken. Marc kappen zaagde vervolgens Kirsten de kiet uit ,maar die kon elders onderdak vinden. De volgende dag was Kirsten natuurlijk als niet bier drinker het aller-fitste van de groep dus die maakte de boel op tijd wakker voor het ontbijt wat we rond negen uur konden ophalen. Het ontbijt ging er goed in ondanks menig houten kop en Frans was zo vroeg dat hij zo mee kon eten. Rond 11 uur hadden we alles gepoetst en gepakt en kon de reis naar huis beginnen. Ondanks de straffe tegenwind werd er voor de dijk naar Ravenstein en Hedel gekozen. Toch weer zo'n 90km tegen de wind in ploeteren. Jos,Sjef,John en John ,Ton en Henry deden heel wat kopwerk gevolgd door een zeer zwijgzaam peloton van bierverwerkende afgeleefde fietsende karkassen. Zelfs Kirsten en Josje waren stil en de praatjes kwamen pas rond empel in het zicht van de haven weer bij de mensen terug. Mijn hoofd bonkte zo'n beetje achter mijn ogen aan van de koppijn dus voor mij geen bier dit keer bij Frappant. Er werd nog een tijdje nagekletst in frappant maar uiteindelijk moest toch iedereen een keertje naar huis. Met alle rosmalenaren naar huis gefietst en na een verfrissende douche en een goede maaltijd de bank opgezocht waar ik prompt in slaap viel. Het was wederom een geslaagd weekend waarbij ik nogmaals Frans wil bedanken voor het ingelaste haal en breng werk en natuurlijk Kirsten voor al de gezelligheid bij het organiseren van dit weekend.

Groeten Marc............

Toertocht 26-08-2007

Wederom was het weer ons gunstig gezind vandaag. Ondanks het ontbreken van de zogenaamde raddraaiers welke in Oostenrijk hun kunsten aan het vertonen waren was het erg druk. Teveel om iedereen op te noemen. Er werd besloten om rondje Waalwijk te rijden. Ton, Joop en Gerard namen meteen het hazepad en zouden vandaag de A-ploeg vertegenwoordigen. In de erg grote B-ploeg werd een lekker tempo gedraaid. Met de wind op de kop in de polder was het toch behoorlijk doortrappen. Tot Waalwijk toe werd in nette formatie gereden. Daarna wisselde het tempo erg sterk afhankelijk van wie er op kop reed en werd het wat rommeliger. De pauze werd maar eens overgeslagen en een plaspauze werd tijdens een snelheid van 40 per uur ingelast. Wachten of niet wachten, dat blijkt toch lastig. De helft wacht de andere helft peddelt met zon 32 per uur door. Dan is het in je eentje vrij lastig terug te komen. Het lukte Toine uiteindelijk toch om achter de bus weer aansluiting te vinden. Uiteindelijk bereikten we toch gezamelijk Middelrode waar er nog een eindsprintje uit getrokken werd.

Patrick.

Toertocht 19-08-2007

Vandaag stond er weer eens een langere tocht op het programma, namelijk richting Berg en Dal. De temperatuur was aangenaam en het was droog. Met hoevelen we precies waren weet ik niet, het was in ieder geval een heel peleton. Op de heenweg werd een erg rustig tempo gereden wat voor iedereen erg goed te volgen was. Hierdoor kon er ook volop gekletst worden. Het verliep allemaal voorspoedig en voordat we het wisten waren we in de buurt van de eerste klim. Dit was te merken aan het terugschakelen en de vele plaspauze verzoeken. Toch wat zenuwen denk ik.....
De pauzeplek voor de gebruikelijke koffie, gebak en kletsproat was deze keer bij zweefvliegveld in Malden. Aan iedereen dus de keus om er rechtstreeks naartoe te gaan of alle kuitenbijters te trotseren rondom Tivoli. Menig wielertoerist werd voorbijgevlogen op de klimmen door de ZZPR-brigade... Die zullen wel gedacht hebben...
Er werd uitgebreidt gepauzeerd, waarna zelfs netjes op elkaar werd gewacht voor de terugreis. Ook deze zou rustig verlopen. Zonder lekke banden en met snelheden die voor iedereen goed te doen waren naar mijn weten tenminste. Net voor Middelrode werd het weer wat onrustiger. Onze Jos C. ging zich weer opmaken voor de eindsprint. Al weken weet hij deze net niet te winnen. Vandaag zou de grote dag voor hem worden. Op een 500-tal meters voor de eindstreep wist hij met een splijtende demarage weg te springen uit het vooruit razende peleton. Hij pakte zo'n 50 meters welke zienderogen kleiner werd. Met een uiterste krachtinspanning wist hij nog net met een banddikte verschil de eerste eindsprint in zijn nu al imponerende carriere te winnen, gefeliciteerd Jos!!

Patrick.

Toertocht 15-07-2007

Vandaag toch maar weer eens achter de computer gekropen voor een verslagje van afgelopen zondag. Na de zaterdag samen met Hennie en Joop een negentig kilometer met flinke wind afgejakkerd te hebben stond vandaag een rondje Brakel op het programma wat weer 120km zou betekenen. Samen met Toon en Joop naar Middelrode gefietst en aangezien Joop al weer een jaar ouder was geworden (ja 44 alweer) en al dat gebak zat hem nog wat dwars natuurlijk betekende dat weer beuls kopwerk tegen een oostelijk windje om die twee stramme heren naar de kerk te brengen. Bij de kerk bleken er al heel wat fietsers op vakantie te zijn maar uiteindelijk vertrokken we toch met 20 man en een volgauto. Wederom was er weer een nieuw gezicht die voor het eerst meefietste en dat viel niet tegen. Toon Hennie en kees zette het eerste tempo met de wind in de rug op weg naar amerzoden, op weg naar Brakel. en toen was het de beurt aan mij en pascal die toch wat meer last van de tegenwind had dan hij had kunnen denken. Die haakte dus alras weer af dus dat lidmaatschap moeten we ook maar eens heroverwegen want die zit nog lang niet aan zijn benodigde kopkilometers voor zo'n jonge vent van 33. Menig renner kreeg het een beetje moeilijk zo tegen de straffe wind daar op de dijk dus prompt was er een lekke band. Het tempo moest flink terug naar de 32 per uur en zelf toen werd er af en toe van achter gelost. Martin kon het niet meer trekken en die ging bij Zaltbommel naar huis en Frans ging als begeleider mee. Op weg naar Rossum over het smalle fietspad kwam menig renner op het kantje en al werden er verschillende waaiers opgezet er moest flink geknokt worden. Peer zag het even niet meer zitten daar er in de groep niet werd doorgegeven dat er te hard werd gereden zodat de achterblijvers niet bij konden komen. Maar even mopperen en een goed gesprek maakte weer veel goed en uiteindelijk kwam ieder weer bij elkaar. Als de sterkere de anderen wat uit de wind kunnen houden komt alles weer goed. Henk had zo'n dorst dat hij bijna mijn bidon vacuüm zoog en mij liet hij de restjes. Verder nog een lekke band zodat Frank vandaag zeker niet voor niks volgauto was. Nog een kleine sprint naar Middelrode en toen in rustig tempo weer naar Rosmalen. Wat betreft de kilometervreter zijn er vandaag weer spannende ontwikkelingen te melden daar de koploper belangrijke kilometers heeft laten liggen en de spanning is weer helemaal terug. Tot de volgende keer maar weer in de hoop op mooi weer en een flinke wind.

Marc.....

Toertocht 01-07-2007

Ondanks het voorspelde slechte weer was de opkomst met 21 mannen en een vrouw best goed te noemen. Er werd na overleg besloten om het rondje Handel te rijden, dit ging tot aan de snelweg in Veghel goed maar toen moesten we bijna terug naar Dinther daar de weg was afgesloten. In Veghel stuiten wij opnieuw op een wegafsluiting, toch maar doorgereden, onze chauffeur wist schijnbaar goed de weg daar hij vrij snel weer achter ons zat. Hierna zijn we recht naar Erp gereden en daar na weer een weg opbreking maar naar Keldonk gegaan om daar de route weer op te pakken. Helaas moest Frans hier met mechanise problemen afhaken en ging de kortste weg naar huis. We zijn met een lekker tempo door gereden zonder verdere problemen en met een gemiddelde van 33.4 weer gearriveerd in Middelrode zonder een druppel regen te hebben gehad.

Groeten Toon

Achelse Kluis 24-06-2007

Na de zaterdag samen met John van Veghel door de regen te hebben gefietst met een klote valpartij op het einde van de rit begon mijn dag vanmorgen met natte schoenen stijfe spieren en een harde bil maar gelukkig wel met prachtig fietsweer. Otto opgehaald die vandaag weer voor zijn volgende vuurdoop stond want die ging zijn afstandsrecord voor de zoveelste keer verbreken. Sjef en Toon stonden al te wachten en even later kwamen de andere Rosmalense renners ook aangetuft. Josje had naar eigen zeggen bij de Jan Jansen classic de stenen uit de weg gereden en de 200Km fluitend afgelegd. Sjef had 150km achter de rug van Hennie wat meer afgezien maar zette zich toch op kop van ons peletonnetje. Bij de kerk stonden vandaag 23 man en 1 vrouw te trappelen van ongeduld om deze mooie tocht te mogen rijden. Ton ging in eerste instantie in navolging van zijn broer voor het peloton uitrijden maar koos toch eieren voor zijn geld en liet zich weer terugzakken in de schoot van het peloton. Er werd stevig doorgereden met een flinke wind op kop maar iedereen had adem genoeg want het was een gekakel van jewelste en iedereen werd weer bijgekletst. Piet kreeg tot zijn ontsteltenis een lekke band want een band moet toch zeker even lang mee gaan als een koersbroek en daar vallen ook pas na 30.000 Km de gaten in. Hij had aan Hennie gelukkig een goede fietsenmaker zodat we weer in rap tempo naar de pleisterplaats konden rijden. Peer schepte nog bijna een auto maar die had geluk dat peer hem net miste. Op weg naar de koffie met taart ging in het bos het tempo op het fietspaadje tot absurde hoogte van meer dan 40km/uur. Het ging dan ook af en toe flink verkeerd met medefietspadgebruikers wat een hoop gevloek in de achterhoede opleverde. De koffie en taart smaakte er niet slechter op maar voor het zelfde had ons Josje overuren moeten maken. Na de koffie, taart een hoop geklets en vele chocolaatjes later, weer gezamenlijk op pad gegaan met nu wat meer wind in de rug en zodoende een aardig tempo. Toen Henry lek reed en daar op gewacht werd brak het kamp in tweeën in laat ik zeggen de 40+ kant en de 55+ kant. (met enkele uitzonderingen natuurlijk maar misschien voelden die enkele 40plusser zich ondertussen ook 55+) Uiteindelijk konden we de achtervolging in zetten waarbij het tempo boven de 40 kwam te liggen. Dat die oudjes niet kapot te krijgen zijn bleek wel uit het feit dat we meer dan een uur boven de 40km/uur moesten rijden om ze uiteindelijk pas in Middelrode in te kunnen halen. Er waren er verschillende bij ons die blij waren dat ze nog het leven hadden en af en toe ging het dan ook wat te hard. Onderweg stond Kees met een lekke band en die was door zijn vrienden van de kopgroep achter gelaten waarop een deel van onze groep hem massaal te hulp schoot en in de remmen kneep. Een selecte groep van Rosmalenaren en 1 vrouw gingen als een razende tornado achter de kopgroep aan daarbij werd niets en niemand ontzien en zo moest een overstekende kat het ontgelden want daar reed ik dwars over heen. Geen valpartij dit keer maar de lapjeskat is geen lapjeskat meer maar meer een poetslap zonder haren, want zijn vachtje lag voor een groot deel op straat. Zoals gezegd de krasse knarren vlak voor Middelrode ingehaald en toen kon het grote herstellen beginnen. Was weer een prachtige rit en met 170km op de teller Otto weer afgezet bij vrouw en kinderen die hem met spandoeken en een hoop lekkernij op stonden te wachten, maar daar heb ik verder niks van gezien.
Tot woensdag zou ik zeggen en anders tot de volgende keer......

Groeten Marc......

De Waalse Pijl 16-06-2007

Wie aan de Waalse Pijl denkt, denkt onmiddellijk aan de Muur van Huy. Het is de meest venijnige klim in deze klassieker en het was vooral deze klim waar het om te doen zou zijn toen we planden deze tocht te gaan rijden. Acht man sterk en één vrouw nóg sterker (maar die had dan ook wat extra nachtrust mogen genieten) vertrokken we zaterdagmorgen íets later dan de geplande 5 uur: Kees, John, Sjef, Marc, John, Mark, Jos, Jan en Kirsten. Géén overvolle zaal met opgefokte fietsers die zich willen inschrijven, maar een klein cafeetje met enkele grijze heren die tegen betaling van €5 een plastic kaartje met handgeschreven nummers 14 t/m 22 overhandigden. De route? Volg de pijlen op de weg, die met een kronkeltje in de pijl, een soort bliksemschicht. Het is even wat anders dan bij LBL, waar je gewoon met de stroom mee kunt fietsen en je blik amper op de weg gericht hoeft te zijn om de aangewezen richting te volgen. In het gezelschap van enkele ervaren rotten van 't Goei Smoesje, mensen die overal de weg lijken te weten en al meer toertochten gereden hebben dan ik ooit zal rijden was het vinden van de weg wel het laatste waar ik me druk om maakte. Nee, de vraag of de techniek van Shimano me niet in de steek zou laten op de Muur van Huy en of het schakelen naar de triple niet weer handmatig zou moeten gebeuren, dáár moest ik zo nu en dan aan denken. De eerste 80 km liepen naar behoren, lekkere klimmetjes en de groep bleef redelijk bij elkaar. In de afdaling van de zoveelste bult vielen de eerste druppels en nog vóór de volgende beklimming ging het over in "blaasjesregen". De energierepen smaakten er niet minder om, maar waren harder nodig dan anders om het lichaam op temperatuur te houden. Gelukkig ging het slechts om een bui en de volgende klim scheen zowaar een waterig zonnetje. Dat één en ander ook invloed heeft op de blaas moge blijken uit het bijna eindeloze aantal sanitaire stops; met zoveel geur-plekken zou zelfs een Duitse Herder met een ontstoken reukorgaan ons spoor moeiteloos kunnen volgen. Na zo'n 120 km werden we overvallen door een tweede gigantische bui. Nog net voordat we helemaal doorweekt waren werd er een schuilplaats gevonden en was het tijd voor overleg. "Rijden we vanaf hier naar Huy en gaan we terug naar Luik, of rijden we de hele tocht?" Er waren twee kampen en het leek alsof de groep uiteen zou vallen. Een aantal had de fiets al staan in de richting van Huy en was ook echt van plan die kant op te fietsen, maar het gevoel "samen uit, samen thuis" won het uiteindelijk van de tegenzin om nóg langer in de regen te fietsen. Klasse!! Vanaf dat moment voelde ik me als één van de reisgenoten in "Lord of the Ring", niet op zoek naar Mount Doom, maar naar het einde van de tocht én de Muur van Huy. Aragorn, Gandalf en hoe ze ook mogen heten die voortsnellen en af en toe moeten wachten op Gimli, omdat zijn korte beentjes nu eenmaal niet sneller kunnen. Echter hoe goed we ook de kronkelpijltjes op de weg volgden, na 147 km was er geen Muur. En na 160 km nóg niet. Vragen dan maar. Huy? Dat is nog éél ver m'neer. En dat niet alleen, die aardige Belg wees ons ook nog eens de andere kant op dan onze pijltjes deden. Alweer beraad, het moet uniek zijn in de Smoesjes-historie. De "mannen-die-overal-de-weg-weten" leek het beter om dwars door Luik te gaan en Huy op die manier op te zoeken… Om een lang verhaal kort te maken: we zijn Luik in gedaald om er via dezelfde weg weer uit te kruipen en terug te fietsen om de route weer op te pakken om vervolgens te gaan twijfelen of die ons wel bij het startpunt zou brengen. Jawel, twijfel sloop binnen en onze "Fellowship" werd zwaar op de proef gesteld, zeker toen we hoorden dat het naar Vottem nog erg ver was. Bestudering van de kaart en overleg (alweer!!) brachten ons uiteindelijk in Vottem, maar niet nadat we in een hele steile klim nog eens gegeseld werden door de regen.
En de Muur van Huy? Die bewaren we voor een volgende gelegenheid. Als die ooit komt, want ik heb geluiden opgevangen dat Luik door een aantal voorlopig gemeden wordt. Wat mij betreft was het weer een mooie ervaring en heb nog een aardig stukje gefietst ook. Ik ben er ook uit wat is misgegaan: we hadden niet het spoor moeten volgen van de krokelpijl, maar die van de Waalse Pijl!

Jan

Tilff-Bastogne-Tilff 27-05-2007

Bijna een week later toch nog even tijd gevonden om een korte impressie te geven van Tilff-Bastogne-Tilff. Na veel getwijfel, over en weer gebel en de buienradar waren het uiteindelijk, Marc M., Kees, Jos C., Jan C., Kirsten, Sjef, Cor en Patrick die de reis richting Tilff waagden. Tijdens de autoreis op de heenweg was het voornamelijk droog en leek het allemaal mee te gaan vallen. Om goed 7.00 uur werd voet aan de grond gezet in Tilff. Toen had het nog heel wat voeten in aarde voordat de inschrijving gedaan was. Om kwart voor 8 pas vertrokken we aan onze 230 km. Al vrij snel begon het te regenen wat het tot zo'n uur of 11 heeft gedaan. Er was afgesproken tot Bastogne als groep te rijden. Iedereen dus aanpassen aan de langzaam rijdenste, laat die nu toevallig nog een trippletje hebben ook..... Diverse plaspauze werden ingelast, zal wel aan het weer gelegen hebben. Toen vond Marc het nog nodig om lek te rijden waarna echt iedereen het koud begon te krijgen. Een tijdje onderweg kwam Kirsten tot de conclusie dat ze haar bril was vergeten. Wederom wachten, Jos die vond het geweldig! Nog even werd het onderwerp harde tepels aangesneden, hier mocht ik van de desbetreffende niet te ver op in gaan in het verslag, tot zover dus..... Hoe hoger we kwamen hoe slechter het uitzicht werd door de mist. Eindelijk aangekomen in Bastogne ons tegoed gedaan aan de vele versnaperingen. Daarna in overleg besloten om niet meer te wachten op elkaar, de groepjes zouden elkaar vanzelf vormen. Jos vroeg nog wanneer het vlak zou worden, hierop werd hem door Sjef gemeld dat dat pas in Weert zou zijn. Vertrokken voor het tweede deel van de tocht. In het begin glooiend en de wind veelal van achteren werd het tempo behoorlijk opgeschroefd. Al snel begon Marc zijn in de pauze ingenomen pilletje te werken en sleurde er enkele kilometers flink aan. Dit tot ongenoegen van Sjef welke de zijne was vergeten, of hij begon pas later te werken! Vanaf de eerste echte klim werd het uit elkaar getrokken en heeft een ieder zijn eigen tocht gereden. Op de Wanne nog een leuk tafereel gezien. Laverend schuin voor me een dame die uiteindelijk niet meer kon en omviel. Gelukkig stond ze weer snel waarop ze tegen haar collega zei: "Ik denk dat ik toch maar ga lopen....."
Uiteindelijk was de eerste om 16.45 uur terug, de laatste om 16.10 uur. Toen zaten wij al op het vlakke gedeelte bij Weert! Naar mijn weten heeft iedereen lekker gereden en ondanks de regen in de ochtend toch een mooie dag heeft gehad! Met 230 kilometer op de teller en 3250 hoogtemeters in ieder geval goed getraind.

Komende week geen updates op de website, ben dan een weekje op Texel. Wat trainen en luieren!

Patrick.

Oranjetocht 06-05-2007

A-ploeg

Vandaag weer een zoveelste prachtige dag in dit mooie voorjaar dus na de zaterdag een flinke tocht gemaakt te hebben in het land van Flipje wederom op de fiets gestapt om Otto uit zijn bed te rammelen. Otto stond echter al klaar dus we waren weer ruim op tijd bij het wapen van Rosmalen waar de rest van de Rosmalense renners zich bij ons voegden voor ons zondagritje. Het was weer beredruk bij de kerk en tot mijn grote verbazing had Monique een gastrijder meegenomen uit Megen genaamd Fred van Rossum, waarmee ik in een grijs verleden heel wat kilometertjes heb getraind.Volgende keer krijg ik hem wel zo gek dat hij met de A-ploeg mee gaat maar nu koos hij toch voor de B.
Het werd weer een rondje Waalwijk en wat moet ik daar nu weer op schrijven. Nou dat kan in het heel kort want veel hebben we niet kunnen ouwehoeren of kletsen want na een rustig begin tot Vught waarbij Sjef het voortouw nam vond Patrick het tijd om eens flink aan de boom te schudden en van af dat moment zijn we niet meer onder de 40km/uur gekomen. Om beurten reden we ons stuk naast Patrick en de meesten probeerden niet eens naast hem te rijden. Hierna nam Hennie de boel op sleeptouw en heeft iedereen zijn hartslagmeter maar uitgezet want na Waalwijk met de wind in de rug was het ieder voor zich en bidden om een lekke band. Joop, Giel en Jos Br. lieten het lopen en die hebben ons niet meer terug gezien want met een vaartje van tegen de 45km/uur is de rest van de tocht afgeragd. De volgende uitgewoonde groep kwam met het onwaarschijnlijke gemiddelde van 38,6 km/uur in Middelrode aan: Sjef, Hennie, Patrick, Paul, Kees, Henry, Edwin, John v.d. B, John v. V. en ikzelf waarschijnlijk gevolgd ergens door Joop, Giel en Jos Br.
Met een selecte groep van doordouwers nog een rondje Empel gedaan in een wat rustiger tempo en uiteindelijk met 125km op de teller de fiets in de schuur gezet. Was weer een enerverend rondje om bij te schrijven in het boek van heldendaden en andere roemruchte herinneringen.

Groeten en tot woensdag maar weer..... Marc..

B-ploeg

zondag vertrokken met 24 mensen waarvan 2 gastrijders met voor ons een stevig tempo het rondje Waalwijk gereden dit ging echter niet zonder problemen. Bij de overweg in Vught hebben we voor twee treinen moeten wachten die stapvoets voorbij kwamen. Daarna weer een stevig tempo tot net voor de pauze waar verschillende mensen een sanitaire stop moesten maken. Weer bij de groep bleek dat de boer zijn koeien over de weg moest laten lopen, na dit oponthoud met een dikke
40 km door de polder en over de dijk.Vanaf Het Wildt de wind tegen wat lastig was, maar ik dacht dit gaat niet goed dus maar vlug mijn band leeg laten lopen zodat er voor Tini ook nog wat te doen was. Hebben vandaag wel een paar goede kopmannen gehad die heel veel werk gedaan hebben (Rene Ton). Thuis aan gekomen had ik 99 km met een gemiddelde van schik niet 33.5 km/uur! Dus ook de B-ploeg rijd flink door.

Groeten Toon H.

Oranjetocht 30-04-2007

Voor een enkeling zou het vandaag de 3de 100+ km tocht worden in evenzoveel dagen tijd. Er werd zo als altijd gestart vanaf de Kerk in Middelrode waarna richting Schijndel vertrokken werd. Ikzelf wasaan de late kant na het repareren van een aanlopende rem en kon net aanpikken langs het kanaal. Marc K. en Frank voegden zich in Schijndel bij de rest. Met in totaal 26 man werd vertrokken voor de 75 km tocht welke ons richting Volkel stuurde. Gezien de wind zou het een pittig tochtje worden vandaag. Verders was de zon rijkelijk aanwezig! Tevens onze tweede tocht in het spiksplinternieuwe clubtenue waarin zeker erg wordt opgevallen. De nog frisse krachten Paul en vooral Henny namen het eerste gedeelte met de wind op kop voor hun rekening. Ook Toine, Marc M, John v V en Patrick lieten zich af en toe zien om de gehele groep op sleeptouw te nemen. Een enkel fluitje klonk waarna het tempo direct wat omlaag ging. Gezamelijk werd het keerpunt bereikt waarna de handjes op het stuur konden. Freewheelend met de wind in de rug werd weer richting terras in Schijndel gereden. Want daar ging het uiteindelijk om, een bak koffie met een heerlijk stukje appelgebak! Nou, dat viel ons zwaar op de borst, er waren nog maar 6 stukken taart. Deze werden onder de armen en hongerigen verdeeld waarna weer richting huis werd gereden om de koningin te gaan aanmoedigen of voor andere bezigheden.

Patrick.

Klimmen-Banneux-Klimmen 29-04-2007

Vandaag maar weer een keer achter de computer gedoken om na een paar weken van stilte een stukje te schrijven over onze heldendaden in binnen en buitenland.
Zondag was weer de tijd voor ons eerste kontakt met de ardennen in 2007 en zoals gewoonlijk gingen we naar Klimmen-Banneux. Monique stond al om kwart over zes op de stoep alras gevolgd door Otto zodat na dat we de auto geladen hadden we op weg gingen naar Marc Kappen. Marc was ook wakker zowaar, zodat we ruim op tijd bij de kerk stonden. We vertrokken met 13 helden richting Klimmen waar Joop en Ton al waren geariveerd. We konden met een bosje bloemen van Henry nog net op ons vertrouwde adres parkeren en nadat iedereen was omgekleed en in en uit de broek was gegaan vertrokken we naar de start waar kees ons gezamelijk inschreef. De volgende renners vertrokken voor de 130 Kilometer berg op berg af: Kees, Ton, Joop, John, John, John, Henry, Marc, Monique, Kirsten, Sjef, Jos, Patrick, Otto, Marc, Ikzelf en op het laatste moment Marien die zich verslapen had maar nog net op tijd aan de start stond.
Gezamelijk onder een prachtige blauwe lucht vertrokken in een rustig tempo dit keer. De sterke klimmers voorop gevolgd door de rest. Monique had grote moeite bergop maar kwam ons bij de eerste afdalingen steeds weer als een speer voorbij. Er werd netjes op elkaar gewacht zoook toen Marc Kappen een klapband kreeg (zie foto, copyright Wim Koops). Kirsten pieste voor de tweede keer over haar eigen schoenen dus dat word een kursus wildplassen dit jaar. Met dit oponthoud konden we Joop niet meer achterhalen want die was er bij de start weer als een gek vandoor gegaan. Na een kilometer of 40 gingen bij mij de ganzeeieren werken en ging ik steeds harder omhoog al kon ik Patrick en Jos niet bijbenen met hun 53/15. Bij de pauze nog net Joop even gezien maar die was weer gauw gevlogen. Met z'n allen naar die stijle bult gereden waar voor sommigen het licht uit ging en voor een enkeling ging het licht niet meer aan. Sjef heeft de rest van de tocht in het halfduister zoniet pikkedonker gereden. De rest van de tocht heb ik uitgereden in het gezelschap van Patrick, Jos John van de broek, Henry en John van Veghel waarbij bergop de meeste tijd het tempo door patrick en Jos werd aangegeven. Ik voelde me beresterk vandaag maar uiteindelijk ging bij mij toch op zo'n 15 km het kaarsje uit en kon ik toen patrick van de 40 naar de 45 doortrok maar met moeite volgen. De laatste paar kilometers gelukkig rustig uitgereden. Met een gemiddelde van 29,6 Km/uur de fiets aan de kant gezet en vervolgens druppelde iedereen zo'n beetje binnen. Marien had onderweg pech gekregen en was omgekeerd dus die hebben we niet meer gezien Otto was het meegevallen en Sjef had even een kwartiertje algehele overpeinzing nodig en werd door kirsten weer even over de streep getrokken. Toen iedereen was vertrokken was het voor Marc, Otto en mijzelf nog even wachten totdat Monique de weg terug had gevonden want die zag
de wereld niet meer zo helder. Onderweg hebben we Marc wakker gehouden en uiteiondelijk waren we om vijf uur thuis.
Was weer een lekker tochtje en nu op naar Tilff -Bastogne -Tilff en dan weer vlammen.

Groeten................ Marc....

Toertochten 8&9-04-2007

Zondagrit 8 April.

Vandaag met wat stramme beentjes opgestaan na een redelijk hard gereden tochtje van meer dan 100km op de zaterdag met de fanatiekelingen van de club. Het was stervens koud bij het vertrek maar toch stonden er weer een man of 36 + 2 vrouwen bij de kerk in Middelrode. Er werd voor een rondje Waalwijk gekozen met een A- en een B-ploeg.Tot Waalwijk hield de A-ploeg zich echter zo rustig dat de B-ploeg ze inhaalde en vlak achter ze reed. Het was het eerste uur bar koud en goed mistig. Met het optrekken van de mist ging ook meteen het tempo wat omhoog maar A en B kwamen toch vlak achter elkaar Waalwijk binnen. Het ging zo rustig dat ik rustig de tijd nam voor een sannitaire stop. Nou dat had ik beter niet kunnen doen want dat was voor "mijn vrienden" het sein tot een tempoversnelling van rond de veertig km/uur. Kon ik eerst de B-groep voorbij en toen in een moordend tempo naar de kopgroep. Ik had nog het geluk dat Giel me een stuk op tempo bracht, zodat ik net op mijn tweede adem het achterwiel van die schatjes kon pakken. Veel tijd voor herstel was er niet want waar ze het eerste uur amper boven de 32 reden kwamen we het tweede uur bijna niet onder de 40Km/uur. Het was sleuren, demareren, temporijden, nog harder aanzetten en vooral adem sparen. Uiteindelijk haalden we redelijk uitgewoond de kerk in Middelrode met een gemiddelde van toch nog 35,8Km/uur. Op de terugweg de 100km volgemaakt en meer dan een kilo lichter snel gedoucht en bijgetankt. Was weer een lekker rondje.

Maandag 9 April.

Vandaag redelijk fit opgestaan en toch weer met 31 fanatieke fietsers aan de start voor onze paasmaandagtocht.Het werd een ritje Oisterwijk en als 1 groep werd er gestart om later op te splitsen. Het ging van meet af aan in een veteranen tempo waarbij de tempobeulen van de dagen er voor zich aardig inhielden. Het was een aardig gekakel in het peleton en aangekomen in Oisterwijk moesten we met z'n allen wachten voor het spoor zodat iedereen met een kleine blaas spontaan begon te druppelen, waarbij het opviel dat bij het nieuwe lid (pascal?) de last wel erg zwaar was zo krom stond hij voorover. Toen Josje eindelijk had afgeknepen konden we eindelijk weer vertrekken, stagneerd de boel weer door een lekke band. Joop kon het gegeven moment niet meer houden en schroefde het tempo aardig op zodat het stillaan steeds stiller werd in de groep. Iedereen kwam weer bij zinnen bij de brug over het kanaal want die stond open zodat de banaantjes en de koek hun weg weer vonden. Toen iedereen zijn boeltje en zijn gebit weer bij elkaar had geraapt kwam er eindelijk wat vaart in de groep al vonden Sjef, Henry en Paul dat nog niet hard genoeg en die kozen het hazepad.
Enkele voormalig A-rijders zetten zich op kop wat af en toe een fluitje opleverde maar het laatste deel van de tocht ging toch beduidend harder en met een bescheiden sprintje werd de tocht afgesloten en vlak voor Middelrode stonden Sjef en kornuiten ons op te wachten. Met nog een aardig groepje werd nog een rondje Empel gereden waarbij nog even het tempo aardig opgeschroefd werd. Met zo'n 325Km in drie dagen was het weer een aardig weekend .

Ik zou zeggen tot woensdag en anders tot BERG en Dal...
Groeten Marc....

Toertocht 01-04-2007

Zaterdag al met een select groepje (Sjef,Hennie,Joop,Ton,Toon,John van V,en Kees) tegen de wind opgebokst langs Hedel Kerkdriel en Ravenstein. Daarbij gingen bij sommige rijders aardig de lichten uit dus dat was weer afwachten hoe ieder hersteld was van deze training. Vandaag beloofde de buienradar weer veel wind maar ook veel zon en een mooie temperatuur. Toen ik met de Rosmalense renners bij de kerk aankwam stond er dan ook een hele club van renners en rensters. Het waren net als vorige week een man of 38. Er werd besloten om in een A-ploeg en een B-ploeg te rijden waarbij het merendeel toch voor de B-ploeg koos. Ik ging met de A-ploeg mee dus dit verslag beperkt zich dan ook tot dit hele selecte, gespierde, strak staande groepje snelheidsduivels. Het groepje bestond uit: John vd. B., John v V., Hennie, Henry, Paul, Edwin, Jos Br., Joop, Ton, Sjef, ikzelf en Cor. Cor kwam er pas na 5 minuten achter dat hij in de A-ploeg zat en heeft zodoende weer geleerd waar de verschillen zitten. Henry en Paul zetten de toon voor de eerste 10 km en toen was het de beurt voor mij en Cor om tegen de wind in richting Handel te rijden.
Cor zag het al redelijk snel niet meer zitten en John van Veghel had nog zware benen van de dag ervoor zodat uiteindelijk Sjef met mij de kilometers vol maakte. Toen was het om beurten kopwerk waarbij er achterin aardig gekreund en gevloekt werd. Voor Uden hadden Paul en ik een klein gaatje en toen Cor op kop gezet werd om het dicht te rijden dachten wij RIJDEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Toen was het even ieder voor zich en god voor ons allen. Edwin was de eerste die de sprong naar ons kon maken en kop over kop reden we rond de 47km per uur voor de anderen uit. John v.d. Broek kon met grote moeite aansluiten en Sjef had het geluk dat we bij een oversteek moesten wachten want die fietste ergens in niemandsland met zijn tong tussen de spaken. In Uden kwamen Jos en Hennie in het wiel en na nog even gejakker hebben we bij het stoplicht op de anderen gewacht. Henry en Joop zagen het niet meer zitten en dieselde voor ons uit. Toen iedereen weer bij was waren deze twee in geen velden of wegen te bekennen en in straf tempo werd er achter ze aan gereden. Jos zette zijn cruiscontrol op 42/43km per uur en wij buffelden achter hem aan. Bij een paar ging af en toe het licht uit maar met wat vallen en opstaan kregen we vlak voor Middelrode Joop en Henry te pakken en toen was het sprinten naar de kerk. Uiteindelijk hadden we toch nog een gemiddelde van ruim 33km/uur. Als toetje hebben de kilometervreters nog een rondje Empel /'t Wild er aan vast geplakt zodat we weer met ruim honderd kilometer de douche konden opzoeken. Was weer een enerverend rondje en ik zou zeggen tot woensdag of anders tot volgende week!!!!

Groeten Marc.

Survivaltocht 18-03-2007

Wat zich op 18 maart afspeelde valt niet meer onder de noemer toertocht. Om klokslag 9.00 uur waren Paul, Henry, Cor, Jos, John vd B en Patrick aanwezig in Middelrode. Ton was aanwezig met de volgauto. Waar het eerst nog miezerde, was het al snel flinke regen welke we te voorduren kregen. Op de Mirroise brug hield John het al voor gezien en zo waren er nog vijf bikkels over! Meteen werd besloten om maar waaier te gaan rijden i.v.m. de erg harde wind. Dit liep lekker en langzaam naderden we Oisterwijk. Hier kregen we een fikse hagelbui op ons dak. Iedereen was doorweekt en langzaam aan begon de kou ons ook parten te spelen. Vooral toen we door Oisterwijk heen waren. Maar de weg terug was ingezet en het zou niet lang meer duren voordat we thuis van een lekker warme douche konden genieten, dachten we tenminste....
Vlak voor Boxtel was de weg opengebroken. Door de kou en regen werd besloten om toch maar over ijzeren rijplaten door de modder te rijden. De volgauto kon hier echt niet door en is omgedraaid, dat was ook meteen de laatste keer dat we hem gezien hebben. Henry en ik dachten dit lastige stuk wel fietsend te kunnen doen. Jos, Cor en Paul waren wat slimmer en deden het lopend. Eerst was het Henry die dacht wel door een kleine plas water te kunnen rijden. Dit was echter een gat en hopla, daar ging Henry, voorover van de fiets vol met zijn gezicht in de modder. Kort daarna was ik aan de beurt, ik glipte van een rijplaat en schoof meteen onderuit. Nadat ik mijn weg te voet vervolgde zat Henry inmiddels in de sloot om zijn gezicht wat te wassen. Even verderop weer van de fiets om een afzetting (jawel, nu allemaal lopend) te passeren, ook hier moest wat geklauterd worden. Nog meer verkleumd vervolgden we onze weg. En of het nog niet genoeg was reed Henry lek. Geen volgauto, dus plakken, nou dat viel niet mee, met verkleumde handen! Uiteindelijk toch gelukt en werd koers gezet richting huis. Hopenlijk is iedereen heel thuis gekomen en ontdooid. Wat een tocht zeg, deze km's mogen wel met rood omcirkelt worden voor de km-vreter! Het waren er in ieder geval meer als de 50 die op de kalender stonden...........

Patrick.