Verslagen winter 2008-2009

Na een druk wedstrijdseizoen en een rustperiode inclusief wintersport vond ik het afgelopen zondag maar weer eens tijd om lekker met 't Smoesje mee te gaan. Het weer was ondanks de voorspellingen goed en de mannen waren dan ook in groten getale aanwezig om de wekelijkse zondagochtend ploetertocht met goed resultaat te volbrengen. Nu, het ploeteren viel vandaag reuze mee, door de kou was de ondergrond nog behoorlijk hard en was het vooral snel. Klokslag 9 uur werd weggevlogen, dacht ik, maar het viel me al meteen op dat het tempo naar de eerste singletrack behoorlijk lager lag dan voorgaande jaren. Maar bij het ruiken van de eerste bossen veranderde dit al weer snel. Vanaf dat moment heb ik achterin gebivakkeerd. Het tempo lag toch een beetje te hoog om met de voorste snelle mannen mee te gaan. Zeker nu ook nog eens de crosstube zijn intrede heeft gemaakt bij de club! Maar gelukkig wordt er regelmatig gewacht om gezamenlijk aan het volgende stuk te beginnen. Het zuchten en steunen werd naarmate de tocht vorderde wel wat luider, de snelheid wat lager! Hierdoor kwam ik wat meer tussen de mensen te rijden. En net op dat moment bleek een over het pad liggende boomstam net te hoog voor mij en stortte ik me op mijn knieën ter aarde. Gelukkig geen schade en al snel kon ik weer door. Daarvoor was er nog een dubbele lekke band van Joop te melden. Verders verliep alles soepeltjes en langzaam aan kwam de beruchte dijk weer in het zicht. Hier namen Joop en John v. V. het voortouw en reden langzaam weg van de overige. Ikzelf hield het na de eerste dijk als enige voor gezien en schoot binnendoor naar Frans om als eerste aan de koffie te zitten. Dat anti-dijken schema wat ik heb bevalt me goed…. Hier kwamen de wilde verhalen weer op tafel en na de 2de koffieronde werd weer richting huis vertrokken. Het was me weer een aangenaam genoegen om mee te rijden. Tot volgende week maar weer!

Patrick.

Toertocht 21-12-2008

Vandaag na een fietsloze zaterdag toch met stramme benen uit bed gestapt en buitengekomen leek het wel een lente dag zo warm voelde het aan. Bij Frans aangekomen, met de rosmalense groep, had ik al een aardige natte rug. Henk was vandaag met zo'n verend toestel op pad en ging bij het bos aangekomen als een kikker voor mij uit. Mocht je hem nog een goed Nieuwjaar moeten wensen geef hem dan vooral geen hand want je hebt kans dat je er splinters van in je klauwen aan over houd. Henk heeft namelijk op "doktersadvies" met een stuk pallethout en wat oud linnengoed zijn eigen hand verbonden. Verder ging het wel met hem geloof ik al ging hij in navolging van Kees uit voorzichtigheid toch maar achter Toon en Frans aan. Het was door de regen van gisteren aardig glad op het parkoers wat weer vele valpartijen en slibberpraktijken veroorzaakten. Hennie, Ton, John en zelfs Sjef die ondergetekende niet meer kon ontwijken gingen allemaal tegen de vlakte. De rest is mij ontgaan daar ik niet overal kan zijn maar er zijn er vast nog meer geweest. Dan heb je ook nog die renners wanneer ze er doorheen zitten en het niet meer van je kunnen winnen je gewoon het kreupelhout in duwen of nog erger die gaan dan zo langzaam dat je wel om moet vallen, of nog erger die hele stukken met meer dan twee sterren moeilijkheidsgraad gewoon overslaan. Ik zal geen namen noemen van die kneusjes en alleen de ware helden noemen die ik gezien heb en dat was vandaag toch wel Jos(je) Cooijmans die zich met grote moed achter Sjef de diepte in stortte bij het Heimansgat. Daar waar ik schielijk de veilige afdaling koos vloog hij met doodsverachting naar beneden en sloeg zo een gat van enkele tien tallen meters. Op de dijk was het natuurlijk weer stoempen waar bij mij het beste er wel af was en waarbij Marc Kappen eindelijk zijn ritme had gevonden. Joop was niet meer te achterhalen en na hem druppelden langzaam iedereen binnen dampend als een stel paarden zo warm was het geweest. Na een paar bakken koffie rustig naar Rosmalen gereden voor een heerlijke frisse douche.

Ik wens jullie een hele goede kerst en John vast gefeliciteerd met je verjaardag. Wellicht zie ik jullie op tweede kerstdag bij Frans en anders tot op de Sylvesterloop.

Groeten .... Marc....

Toertocht Heeswijk 14-12-2008

Zaterdag was het erg koud dus daarom maar bij John v. V. afgesproken, meestal betekent dit lekker rustig rotzooien in de Heeswijkse bossen. Ik was eigenlijk aan de late kant dus al een tijdritje gehad toen ik daaraan kwam wat schets mijn verbazing; zitten ze aan de koffie, Sjef had zelfs zijn fiets bij John V. al in de schuur gehangen. Buitengekomen kreeg ik hoongelach over me ( ik had de pippi's op mijn fiets liggen), dit was echter van korte duur toen in de bossen bleek dat alles keihard bevroren was, morgen dus iedereen op slicks werd er al gezegd. Enige puntje dat nog vermeld moet worden over de zaterdagtocht is dat Marc M. toch weer moest gaan liggen in een kuiltje van 20 cm diep (het is gewoon ongelofelijk dat ie dat voor elkaar kreeg). Ieder zijn talent zeggen we dan maar.

Zondag, (verslag van de voorhoede)
Op zondag was iedereen om 09.00 uur verzameld in Heeswijk, ook de Rosmalense clan die er een ploegentijdrit op hadden zitten omdat Jos C. weer de aandacht op zich wilde vestigen door te laat te komen (de rest van de tocht hebben we niets meer van Jos vernomen). John V. had zaterdag goed opgelet en had zijn racing ralphs erop gelegd of waren het de fast Freddie's, dat weet ie volgens mij zelf niet eens. Na 3 km is er meestal een eerste schifting als we vanaf het viaduct naar beneden moeten, Sjef zorgde ervoor dat ie als eerste naar beneden kon gevolgd door enkele mtb'ers waarna ik aan de beurt was. Dit ging niet helemaal vlekkeloos doordat ik uit m'n pedaal schoot en ineens op de stang zat wat niet makkelijk is als je in een steile afdaling zit. Door dit akkefietje was Sjef al met de noorderzon vertrokken, na een korte achtervolging aangesloten bij dat groepje waar de mtb'ers er goed de sokken in hadden. John V. sloot kort na mij ook aan om er weer net zo snel eraf te gaan toen Sjef in de bossen het tempo ook erg strak hield (inhalen en bochten nemen kan ie wel, hij moet alleen nog aan zijn rechte lijn snelheid werken). In het eerste slingerstuk wat meer gas gegeven omdat Marc M. op stoom was gekomen en John V. daar nog ergens tussen in zat, een minuutje riep Sjef. Na de vuilnisbelt even op Sjef gewacht om daarna hard door te trekken om ze maar niet terug te laten komen (blijft leuk). Bij de pauze hadden ze nog enkele steile bultjes liggen die echt niet moeilijk waren mannen !!!!!!!!!
Over het tweede gedeelte was wat twijfel omdat ze niet de Heeswijkse bossen ingingen, waarom is ons een raadsel. De twijfel was snel weg toen bleek dat in de laatste 15-20 km geen bochten zaten, er ontstond een kopgroepje van 4 (John B., John V., Henri B., Marc en Mark), Sjef was gestürtst over een plaatje ijs. Ik op kop in het enige bochtige stukje, lekker, lekker tandje erbij dacht ik en het volgende ogenblik was ik mijn voorwiel kwijt. Na een korte achtervolging weer aangesloten waar op hetzelfde moment Henri B. zijn Waterloo vond. Terwijl Marc redelijk aan het doortrekken was werd ie afgelost door John V. op zijn ralfjes of freddie's. Marc liet in twee bochten een gaatje vallen wat voor mij het sein was om naar John V. te springen, Mark K. begreep het ook, het gevolg was dat we met zij 3e kop over kop het laatste stuk hebben gereden zodat Marc alleen kwam te zitten.

Al met al weer een leuke zondagmorgen gehad al hoop ik wel dat volgend jaar het tweede gedeelte veranderd wordt want dat was alleen maar voor de stoempers.

groetjes John v.d. B.

Toertocht 07-12-2008

Zaterdag met een select gezelschap, bestaande uit Sjef, Hennie, John van Veghel, John van de Broek, Daphny vd brand en Johan vd Ven, met stralend weer door de bossen van Herperduin geragd. Het was voor Sjef en mij vooral aanpikken achter die profs, semi profs en de andere hardrijders, al ging het gaandeweg de kilometers vorderde steeds beter. Het was goed glibberig in het veld met flinke plassen en een hoop bagger. John van Veghel moet binnenkort maar op een cursus tegen watervrees want die remde voor elk plasje groter dan een emmer. Dit bezorgde Sjef bijna een nat pak bij een inhaalpoging maar hij viel net naast de plas. Ik vocht menig robbertje uit met John van de Broek tot dat Sjef dat geklooi wel genoeg vond en John met fiets en al maar over de grond smeet. Moet nog even vermeld worden dat Johan, (hij zat er op het eind natuurlijk, na ons gezamenlijk beulswerk ontzettend doorheen) geweldig van zijn fiets tuimelde toen hij probeerde om op een zwaar modderig stuk, die paar veertig plus en ondergetekende bijna vijftig plus fietsamateurtjes bij te houden.
Zondagmorgen redelijk stijf opgestaan en dus met een kinderverzetje naar Otto gereden om ons bij de rest te voegen voor ons wekelijks rondje. Vandaag zou wederom mooi weer worden dus er was een flinke opkomst bij Frans te verwachten. De volgende renners waren wederom pressent:John A, John v.V., John vd B., Henri B, Coen, Jos C., Jan C., Sjef, Joop en Ton v H., Hennie en Toon Hubers, Harm, Otto, Corny, Giel, Kees, Henk en ikzelf. Met negentien man vertrokken we richting bossen waar Hans al in z'n eentje bezig was om vooral tegen het verkeer in te fietsen. John van Veghel ging meteen in het kader van zijn eerste cursusdag zijn laarzen omwisselen voor waterdichte handschoenen al was het volgens mij gewoon een tactiek om ongezien op een korter parkoers te komen. Vandaag was ik als 1 van de laatste aan de rit begonnen en dan valt pas op wat er her en der afgeweken wordt van het reguliere pad. Zo kan het gebeuren dat je sommige renners twee keer achterelkaar inhaalt nog voor de eerste pauze. Bij de eerste pauze waren al heel wat renners door het glibberveld op hun snufferd gevallen en Giel zowaar twee keer. Kees die kennelijk onderverzekerd is bleef achter Toon aan fietsen om zodoende al die wildebrassen en gevaarlijke objecten te ontlopen. De rest zat elkaar aardig te stangen en in de wielen te rijden wat nog meer slip en valpartijen opleverde. Ikzelf kon natuurlijk niet achterblijven en ging in de sloot over de kop. Maar de moraal en de benen waren goed, Harm nog even in de bosjes gedouwd en Sjef deed dat dunnetjes over met Ton van Hoof.
In een redelijk gesloten veld van bemodderde en uitgewoonde renners in de Maliskamp aangekomen. Wil ik die Otto die bijna omvalt van vermoeidheid, tussen de bomen door inhalen, rijd ik over zo'n klein maar onbuigzaam eikje (Quercus Robur, voor de kenners). Wederom in volle vaart over de kop. Bij het weer op de fiets springen grijp ik naast mijn stuur, blijkt mijn stuur dubbelgevouwen in tijdritpositie te staan. Op de dijk gaat dat nog wel met zo'n stuur maar het Heimansgat moest ik noodgedwongen bovenlangs nemen. Samen met Joop aan de dijken begonnen maar hem mooi laten gaan. 1 voor 1 kwam een ieder moe maar voldaan bij Frans op de koffie waar de taart wederom klaar stond. Dit keer van onze Jos Cooijmans die hoopt in Maart jarig te worden. Hij neemt dan weer taart mee want Jos is dit jaar twee keer jarig want hij heeft dit jaar zo geleden dat het net is of hij een tropenjaar heeft gehad, en die tellen dubbel. Toch vast proficiat jongen. Verder was het met zo'n 16 man in de keuken weer oergezellig en af en toe kon je elkaar bijna niet verstaan zo'n gekakel was het. Vandaag (Joop zij geprezen) heel rustig naar Rosmalen gereden en vandaag maar eens niet de bank opgezocht.

Ik zou zeggen tot de volgende week en gegroet..... Marc....

Toertocht 30-11-2008

08.45 aangefietst naar Frans, meteen merk ik dat er iets met m'n pedaal aan de hand is want mijn voet maakt een ongecontroleerde beweging (nou maak ik die wel vaker hoor ik ze al zeggen, maar dit was echt).
Bij Frans nog snel wat gesleuteld aan de schoenplaatjes maar ook dat hielp niets later bleek dat het schroefdraadbusje voor het pedaal los in de crank zat (kost weer geld). Ondertussen was de rest ook binnen gekomen, Henk kwam ook nog binnengeslopen met snot aan z'n neus en de kwijl aan z'n kin, hij was duidelijk te laat aangefietst en had er dus al een tijdrit vanaf Cromvoirt eropzitten (dat wordt een wereldtijd bij alphuezes als hij nu al begint met deze trainingen................H en H zaten ineens met de billetjes dichtgeknepen en je zag ze denken.........begint dat nu al met dat trainen). Uiteindelijk was er iedereen en ging het in een rustig tempo richting de Heeswijkse bossen, ze doen het allemaal rustigaan vandaag zeggen ze totdat de eerste bomen in zicht komen en iedereen de goede voornemens ineens is vergeten. Ondergetekende moest weer een bodemonderzoek gaan verrichten toen een paar oud triatlonclubgenoten ingehaald diende te worden over een bladerdek (remt niet.......glijd wel). Nadat we John v. V. weer hadden gevonden (hij had afgesneden omdat hij op de mtb was en z'n crosser die thuis aan de haak hangt niet vies mocht worden) gingen we richting Hooghei met als klap op de vuurpijl het slingerstuk waar je niet teveel met je ogen moet knipperen. Ondertussen kwamen we bij de enige dwarsliggende boomstam die ons parkoer nog rijk is. Sjef twijfelde even maar toonde karakter, een zekere hovenier bleef twijfelen met in het achterhoofd de salto mortale van vorige week en sprong toch maar van zijn fiets. Gisteren lukte het wel was de reactie............................................ja, ja, ja, Mark.........tuurlijk Mark. Bij de dijk "maliskamp" aangekomen liet Joop zijn neus weer aan het front zien en klaagde J. v. V. over een koude kop (als ik dat doe geloven ze het tenminste nog John) waarop hem een mutsje werd aangeraden, waarna Sjef weer liet weten dat die maat niet bestond........oh ja ondertussen moesten we weer achter Joop aan want die kijkt niet meer om. Door de regen was het best koud aan het worden en werd op de Aa-dijk flink gas gegeven ondanks het spekgladde uitgesleten paadje De dijk naar Middelrode werd door een paar bikkels ook nog meegenomen waarna er bij Frans een lekkere bak koffie klaar stond. Henk was ook nog steeds van de partij met nog steeds dezelfde gelaatsuitdrukking als toen hij 2 uur eerder bij Frans aankwam, een 0.5 uur later werd de tijdrit naar Cromvoirt weer gestart, ik ben benieuwd hoe de rest van zijn zondag eruit heeft gezien.

Tot de volgende week, John

Zaterdag was het prachtig weer maar helaas heb ik niet kunnen fietsen dus ik stond zondagmorgen te trappelen van ongeduld om maar te mogen vlammen. Helaas de dag begon met een lekke band op weg naar Otto. Gauw een nieuwe band er op en we waren nog net op tijd om aan te sluiten bij de talenten uit Rosmalen. Bij Frans aangekomen was het goed druk, prachtig weer dus hup snel achter Joop aan. Bij het eerste slootje kwamen de snelle mannen mij al gelijk voorbij dus daar maar achteraan gekacheld. Nog voor de eerste pauze lag ik al mijn snufferd en werd bij het opleggen van mijn ketting door een hele meute ingehaald.
Het mooie weer maakte plaats voor een miezerregen en weldra werd het steeds natter en kouder. De schermutselingen tussen de Johnies, Henry en Sjef in de voorhoede ontgingen mij enigszins daar ik mijn handen vol had aan ene Marc Kappen. Het was weer ouderwets duwen en trekken en met al dat gejakker bleven we toch aardig in het spoor van de voorste mannen. Hennie deed het vandaag wat rustiger als anders en broer Toon slipte samen met Frans en Hans een beetje tussen de gelederen door. Koen en Ben zijn we ergens Kwijt geraakt en ook Henk was een tijdje niet meer te vinden. Die had zijn band zelf leeg laten lopen maar volgens mij ook zijn benen. Harm en Otto hijgden zo'n beetje bij iedereen in de nek en volgens mij had Henry Buenen vannacht alleen maar geslapen want die had verdacht veel energie over en reed als een speer. Toen alle rook opgetrokken was en we de maliskamp bereikt hadden was iedereen een moddermonster door de regen en de bagger. Hennie kreeg nog een lekke band maar de meute ging toch maar op weg naar de rechte stukken tegen de wind en in volle vaart wederom achter Joop aan. Bij het Heimansgat ging ik prompt maar weer liggen zodat die dekselse Marc Kappen wederom in mijn wiel zat. Paar keer dwars door de bosjes gereden maar wie niet sterk is moet slim en lomp zijn en gewoon ogen dicht en rechtdoor sturen. De eerste dijk was glad en zwaar en ik kan slingeren maar in het wiel van de melkboer was geen spoor te houden dus toch maar voorbij en achter de teruggekeerde Hennie, John en Marc kappen aan. De grootste meute op een paar na gingen na de eerste dijk richting Koffie. We hadden bijna Joop te pakken bij de tweede dijk maar toen was de koek ook op. Uitgewoond kwam iedereen bij Frans binnendruppelen waar wederom taart voor ons klaar stond. Ditmaal vanwege Sjef die alweer 44 jaar was geworden. Nogmaals proficiat jongen en op naar de 50 zou ik zeggen. Onze clubfotograaf Wil was opgetrommeld om de Kilometervreter Hennie Hubers in het zonnetje te zetten en zo geschiede ook. Na nog een paar bakken koffie ging iedereen toch maar weer de regen in om zo snel mogelijk de warme douche op te zoeken. Het was weer een echte crossdag geworden welke weer steevast eindigt met stramme poten op de bank.
Tot zondag en dan weer vlammen.

Groeten ... Marc....

Toertocht 23-11-2008

Na weken van toertochten dit weekend maar weer eens besloten bij Frans te starten. Het weekend zou bar en boos worden met sneeuw, vorst, regen en wind en misschien was dat de reden dat zaterdag maar twee stoere knaapjes op pad gingen voor een voorbereidende verkenning van bos en veld. Jos Cooijmans startte als of hij op poolexpeditie ging en het onverwachte mooie weer met stralend weer noopte hem alras wat kledingstukken uit te doen. Ik hoop dat hij s'avonds nog heeft kunnen genieten van het feest van zijn zwager want het kopje zag er na afloop niet al te fris meer uit. Na een nacht met regen en daarna vorst was de start wat glibberig en koud met een bedroevende opkomst van alleen Joop en Otto uit Rosmalen. Dat beloofde een lage opkomst maar aangekomen bij Frans waren we uiteindelijk toch nog met 16 man aan de start. De volgende renners trotseerden de kou: Toon, Hennie, Henry, Henri B, Harm, John v.V, John vd B, John A, Marc K, Otto, Joop, Henk, Jos Br, Frans, Hans en Ikzelf. Na een voorzichtige start, aangekomen bij het bos om vervolgens met z'n allen achter Joop aan te gaan. Deze ging echter zo langzaam door het glibberveld zodat hij zo bijgehaald was. Dat het glad en zwaar was getuige de vele valpartijen. Voorin moesten bepaalde renners de tol van hun overmoed betalen met een schuiver en /of valpartij. John van Veghel, John van de Broek en Henry gingen voor mijn neus op hun snufferd en zo kon het gebeuren dat ik steeds verder naar voren schoof en net toen ik mij een hele meneer vond vloog ik zelf bij het over een balk springen geweldig over de kop. Het bleef tot aan de dijk een hoop geglibber en gezwabber met een hoop takken en omgevallen bomen op ons pad en onderweg ging John Aarts er uit pure vermoeidheid maar bij liggen. Alle valpartijen in het achterveld zijn me ontgaan maar aangekomen bij de eerste dijk was iedereen op Toon, Frans en Hans na weer present en kon het gejakker over de dijken beginnen. Joop uiteraard voorop gevolgd door de elite van het veld. Bij de plotse afdaling van de dijk bij het Heimansgat vloog John van de Broek achter Hennie aan om er achter te komen dat het wel heel stijl was. Halfweg liet hij zich toch maar vallen en de rest ging maar schielijk met een omweggetje naar beneden. Otto was na het Heimansgat wederom weer helemaal kapot, dood en uitgeput en draaide met het smoesje dat hij Sint moest onthalen richting Rosmalen. Die Sint weet al meer dan 2000 jaar Rosmalen te vinden dus me dunkt daar zal hij Otto toch niet voor nodig hebben denk ik dan. Op de dijk was het wederom raggen achter Joop aan en deze keer lukte het ons niet om hem bij te halen. Henry probeerde mij nog kapot te rijden maar kwam van een koude kermis thuis. John v.d B. en Hennie gingen net wat te hard en aardig uitgewoond kwam ik bij Frans op de koffie waar de dozen vol gebak al klaar stonden voor al die uitgebluste wielrenners. Toon en Harm nogmaals gefeliciteerd met jullie verjaardag. Het was weer goed toeven bij Frans en Marietje maar uiteindelijk moesten we toch weer naar huis en bank.

Tot volgende week maar weer..... Marc.

Toertocht Berghem 26-10-2008

De hel van Berghem

In zijn nimmer aflatende enthousiasme heeft Jos zaterdag het halve Smoesje gebeld met de oproep te gaan fietsen in Berghem. "We verzamelen bij Marc en de fietsen kunnen worden meegenomen op Marc zijn (tr)ouwe bedrijfsauto." Aldus staan we op zondagmorgen met 6 man (Joop, Ton, Jos, Ben, Rini en ik) te kijken naar Marc die de fietsen deskundig op de auto parkeert en bedenken tevens dat we dus met 7 man in de auto geperst gaan worden over enige ogenblikken. Wonderwel lukt dat, maar sommigen houden uit voorzorg hun helm op in de auto. Het moet een komisch gezicht geweest zijn en als we bij de eerste de beste woongemeenschap voor geestelijke gehandicapten de parkeerplaats waren opgedraaid had daar niemand raar van opgekeken. Gelukkig staan bij Motel Nuland Sjef (met Corny), Coen en Henry te wachten en kunnen twee van ons overstappen.
In Berghem is het een kwestie van papieren invullen en wegwezen. Dat wil zeggen, als we nog staan te wachten tot de laatste uit het café naar buiten komt (Jos, waarschijnlijk nog even pissen) zie ik in de verte al Joop snel uit mijn gezichtsveld verdwijnen. Ik krijg een déjà vu. Er achteraan maar weer en geen tijd om de spieren lekker op te warmen. Het veld brokkelt onmiddellijk uiteen en ik rijd in de buurt van John en Jos. Ben bezorgt Coen een val zodat zijn nieuwe fiets de eerste krassen oploopt en al snel zien we Marc langs het parcours staan om zijn ketting op het tandwiel te leggen. Even later snelt ie langs ons heen om even later weer in dezelfde hulpeloze houding langs het pad door ons achter gelaten te worden. Ondanks alle zorgvuldige voorbereidingen blijft dit onderdeel van zijn fiets weerbarstig en bezorgt hem veel oponthoud en een paar bloedende handen. (Niks fine-tunen, gewoon trekken aan de ketting tot ie weer op zijn plek zit.) Jos krijgt last van zijn rug en laat lopen zodat John en ik getweeën verder gaan. De techniek van John lijkt een beetje op die van mij, zodat het me lukt om hem in de bochtige stukjes bij te blijven…
Tijdens de pauze komt de meute weer samen. Henry en Sjef hebben hun thee al op als in de verte Rini richting de krentenbollen gaat. Ik besluit om een korte pauze te houden en in het wiel van Henry mee te vertrekken. Sjef volgt mij. Wat een lekker gevoel om eindelijk eens in niet-bergachtig terrein vóór hem te rijden. Alleen al dat ik dat zo kan opschrijven bezorgt me een goed gevoel: Sjef volgt mij. Het is slechts van korte duur. Volgens Sjef tot de eerste bocht, ik houd het op een hele kilometer. Het is een mooie rit en ik wacht eigenlijk tot iemand mij inhaalt. Niets, al heeft Marc mij regelmatig in het vizier zegt ie aan het einde van de tocht, maar moet ie telkens van de fiets om zijn ketting weer eens vermanend toe te spreken.
In Berghem komt iedereen samen en besluiten we nog een kop koffie met gebak te nemen. Net als we op het punt staan om het stuk gebak dat over is te verdelen komt Rini binnen. Als wordt gevraagd waar ie al de tijd is gebleven zegt Rini dat hij de organisatie van dienst is geweest en de lintjes die de route aangeven van de bomen heeft gehaald. Dat vinden we nog eens hulpvaardig en het stuk gebak gaat dan ook onmiddellijk naar deze nieuwe medewerker van de "Hel van Berghem". Even later persen we ons weer in de auto en gaat het huiswaarts. Vol afgematte koppies met hier en daar een helm gaat het debielen-busje onder leiding van Marc naar Rosmalen. Onze chauffeur heeft waarschijnlijk nog wel wat herstelwerkzaamheden te doen als ie thuis is en voor de anderen lonkt de bank. Ikzelf overweeg nog een extra tochtje om de calorieën van het gebak weer kwijt te raken. Een beetje wintervet is wel aardig, maar het moet natuurlijk niet te gek worden. Eenmaal thuis is dat idee snel van de baan en ben ik de hele middag directeur van (op) mijn eigen bank.

Jan Coppens

Toertocht Vinkel 19-10-2008

Zondagochtend verzamelde de Rosmalenaren zich bij Otto thuis. Otto's manager lag waarschijnlijk nog op één oor met alle vertragingen van dien. Alle wegpiraten hadden ook hun veldrijd-fiets en/of ATB uit de schuur gehaald. Met een grote groep vertrokken we vanuit Rosmalen richting Nuland waar Hennie nog even opgehaald werd. Rini, Coen, Jos C., Jan C, Ben, Ton, Otto en Sjef reden als dwazen achter Joop aan. Net voor het Heeseind hadden we Joop bijgehaald en deze deed er weer een tandje bij. Alles op een lint. Vanaf Nuland reden we dus richting Vinkel weer achter Joop aan. In Vinkel aangekomen gingen we bij de melkboer omkleden om zo naar Den Driehoek te gaan voor het vertrek. Inmiddels kwam ook Kirsten met paps aangereden. Jan C had zijn achterderailleur nog ge "finetuned" om nog beter de bochten in te kunnen insturen. Na een paar honderd meter gingen we weer die schitterende dijk op. Wat een genot! Ik reed bij Hennie en de melkboer, welke iets later weggereden waren dan de elite B-groep. Met wat duwen, vloeken en wringen waren we er zo langs, en dat was voorlopig ook het laatste wat we gezien hadden van de B-groep. De tocht was voor de meeste van ons bekend terrein en gestaag reden we richting pauze bij de manege, waar Corny en John de Otter aan de thee en peperkoek stonden. Na de pauze was het nog steeds bekend terrein, echter was het behoorlijk druk zodat er wel eens buiten de paden gereden moest worden en dat was voor sommige fietsen en renners geen pretje, daar de fietsen tot hun assen in de modder vast belanden. Na het Whoopers padje kon de vaart er weer in, totdat de pijlen op diverse plaatsen weg waren. Omdat de parcourskennis goed was, konden we weer vrij snel de weg terug vinden en na wat slingerpaden te hebben verslonden, waren we na zo'n 1.50 uur terug in Vinkel. Na 3 bakken koffie bij de melkboer, kwamen Otto, John O en Jan C ook aansluiten aan de tafel. Otto met zijn grote mond zoals gewoonlijk, (altijd als hij van zijn fiets af is) en Jan beduusd, dat hij de achterderailleur de verkeerde kant had ge "finetuned" (alle bochten gingen rechtdoor, dacht zijn fiets!) John Aarts en Paul binnenblad waren al vroeg vertrokken, maar wilde hun buurman graag van de koffie en koeken afhelpen. Na 6 bakken koffie kwam ook onze Jos binnen, iedereen had het gedaan, behalve hijzelf, De melkboer had hem zowat de sloot in gereden, zijn band kapot, ook de schuld van de melkboer, Kirsten gevallen ook weer oponthoud voor onze Jos, ook hiervan gaf hij de melkboer de schuld en ga zo maar door. Het enige wat volgens hem goed was, waren zijn benen, die met hoge snelheden van max. 15 tot 17 km/uur over het parcours raasden!!! Na 9 bakken koffie kwam ook Ben (ook ex melkboer) binnen. Het enige wat die mist is een brilletje zodat je kunt zien weke kant de pijlen op wijzen!! Coen bleek als debutant zijn fiets niet voor elkaar te hebben. Gelukkig had hij wel de goede schoenen aan om naar huis te lopen. Rini vond het niet zwaar genoeg en koos al snel het hazenpad. Als iemand nog iets kan vertellen over Joop, Ton en Corny hoor ik het graag. Volgende week Berghem op de fiets?

Groeten Sjef.

Toertocht Berlicum 12-10-2008

Vandaag werd de slotrit op de weg verreden. Maar ook de jaarlijkse toertocht van The Whoopers stond op het programma. Op woensdag leken alleen Sjef, John B, Patrick en de Melkboer geïnteresseerd. Om 9.00 uur bij het Whoopernest afgesproken waar we stipt op tijd aankwamen. Alleen Sjef was wat eerder en had gezien dat John v V, Ton, Joop, Kirsten, Giel en Corny alvast aangereden waren. De tweede groep was Edwin, John B., Melkboer, Patrick, Sjef en ex-lid Harrie nog aan. Onder goede weersomstandigheden werd aan de tocht begonnen welke in het begin vooral snel was. Over de dijken langs de Aa werd richting zandvang gereden. Hier kregen enkele niet tube rijders het al moeilijk. Er werd netjes bij elkaar gebleven en menig toerrijder werd gepasseerd. Achter Maria-oord is een heuvel met loszand afdaling. Hier reden we achter een ietwat onzekere mtb-er. Deze remde zoveel in de loszand afdaling dat hij er maar bij ging liggen. Gelukkig wisten we hem te omzeilen en hem wat adviezen mee te geven. Deze sloeg hij meteen in de wind, het waren zijn banden die niet goed waren, en daarom was hij gevallen…. Wij vervolgden onze weg, met Sjef inmiddels op enige achterstand. Bij het Autotron werd de snelweg weer overgestoken om de bossen bij Maliskamp onveilig te gaan maken. Hier passeerden we al zwaaiend Kirsten en Corny welke met een lekke band stond. De route was overal goed te rijden met weinig tot geen modder. Via Maliskamp werd richting Engelenstede gereden waar het bij sommige al begon te kraken. De pauze aldaar kwam dus precies op tijd. Hier zagen we de eerst vertrokken groep terug. Na een plakkie koek en thee/soep werd aan het tweede deel van de tocht begonnen door de Heeswijkse bossen. Johan en Daphny waren inmiddels ook aangesloten. En samen met Edwin, John en Patrick werd er een groepje geformeerd. De Melkboer en Harrie probeerden nog te volgen maar helaas. Harrie's benen waren leeg en de Melkboer moest zo nodig wat grondonderzoek verrichten. Edwin zorgde voor een strak tempo. Wederom werd menig toerder gepasseerd. Het laatste stuk slopen er bij sommige wat foutjes in wat duidde op lichte vermoeidheid denk ik. Even werd ik nog opgehouden door een crosser die een stronk over het hoofd zag en voorover van zijn fiets vloog. Uitvoering een 9.5!! Na een korte achtervolging kon ik weer aansluiten voor het laatste stuk. Hier probeerde een enkeling nog aan te pikken, maar het gehijg achter me duurde vaak nooit langer dan 2 bochten. Uiteindelijk werd de 45 kilometer in 2 uur 2 minuten inclusief pauze afgelegd. Meteen doorgereden naar Frappant om de welverdiende snert te nuttigen. Hier was de wegploeg inmiddels al gearriveerd. Volgende week is het in Vinkel te doen. Ikzelf kan er door wedstrijden voorlopig niet bijzijn. Niet dat dat erg is, maar iemand anders zal dan de verslagen moeten verzorgen!

Patrick

Toertocht Oss 05-10-2008

Na snelle tochten op de weg werd er door de meeste besloten om deze zondag maar het veld te verkiezen, in verband met aangekondigde slechte weeromstandigheden. Op zaterdag nog met Joop rondje Waalwijk op de weg gereden. Deze morgen was het droog, maar buienradar voorspelde weinig goeds. 's Morgens al vroeg gebeld door John van de Broek, maar deze zag het niet zo zitten toen zelf Joop nog gebeld, maar deze nam niet op. Uiteindelijk zelf besloten om toch te gaan, maar dan met de auto er naar toe. John nog overgehaald en op naar Oss. Daar kregen we gezelschap van de Henry, welke ook met de auto gekomen was. Inschrijven en op weg de bossen in. Besloten om er geen wedstrijd van te maken, maar om save te rijden. In Berlicum 12 oktober a.s. moeten we er staan!! Henry op zijn nieuwe Bonfire met (het is niet te geloven) Campa afgemonteerd. John op de ex trainings-Merida van Wilant van Gils en ikzelf op mijn vertrouwde Ridley. Het was redelijk droog bij vertrek en de nattigheid van het parcours viel reuze mee. Bij het vuilnisstort aangekomen ging Henry voorop en John volgde "keurig" totdat zijn voorwiel weggleed en hij letterlijk en figuurlijk zijn fiets kwijt was. Om zelf op de been te blijven moest hij zijn Merida even loslaten en deze viel zo,n 5 meter van het talud naar beneden. Na gewacht te hebben op John gingen we weer verder. Mijn benen hadden er niet zoveel zin in en besloot John en Henry maar te laten rijden. Even later kwam ik toch weer ijzersterk terug in het wiel van deze twee. Niet omdat ik zo hard reed, maar de Campa hendels van Henry hadden het begeven. Het kost niets en het is dus ook niets Henry!! Op naar de pauze, bakje thee, koeken naar binnen werken en wat ouwehoeren met andere renners. Er viel er wel eentje op met zijn rare broek aan, wij in gesprek met deze jongen en als je alles moest geloven had hij bijna alle zware toertochten in Europa gereden, echter kon hij amper fietsen! De tocht was niet al te zwaar en grotendeels gelijk aan ons zaterdag rondje in Herpen. Na de pauze nog 15 km terug naar de auto en na 2 uur fietsen en 46 km op de teller, hadden we toch een voldaan gevoel en absoluut geen spijt dat we naar Oss waren gegaan. Met 2 bakken koffie en appeltaart met slagroom naar binnen te hebben gewerkt, gingen we naar huis, John v V. nog even gebeld om hem te melden dat hij de verkeerde keuze had gemaakt. Thuis aangekomen, waar het met dit weer goed vertoeven is op de bank.

Groeten Sjef.