Verslagen winter 2007-2008

8 Van Oost Brabant, 09-03-2008

Het zaadje werd geplant door Patrick na de toertocht in Oss. Lurkend aan zijn koffie kwam ie met de informatie dat naast de 100 van Mill dit jaar ook een 120 van Mill tot de mogelijkheden behoorde. "Wisten jullie dat nog niet?" "Nee!" was het antwoord van de meesten. "En dat willen we graag zo houden," dachten ze onmiddellijk. Een aantal spitste de oortjes en zag een mooie, lange dag in de bossen van Mill en omgeving in het verschiet…
Zondagmorgen 9 maart is er een behoorlijke delegatie van 't Goei Smoesje aan het vertrek in Mill: Hennie, John B, John V, Sjef, Marc M, Marc K, Kirsten, Jos C, Otto, Ronald en uw verslaggever. Tegen de voorspellingen in is het droog en na het achterlaten van lichaamsongewenste stoffen kunnen we van start. Ik vind het frisjes en vanwege de verwachte regen trek ik een iets dikker jack aan. Een blunder. Een aantal blauwwitte ploeggenoten is er al snel vandoor en Jos, Kirsten, Otto, Ronald en ik blijven bij elkaar. Het verslag moet beperkt blijven tot wat zich bij dit kwintet afspeelt. Ach, de andere groep heeft ondertussen tijd genoeg gehad om hun ervaringen van de dag wereldkundig te maken, maar is in gebreke gebleven. Het zal waarschijnlijk niet bijzonder zijn geweest (?) Op weg dus en dan om te beginnen richting Wanrooij. Otto had vooraf wel 5 laten weten dat ie zich niet gek zou laten maken en het uit zijn hoofd zou laten om achter mij aan te gaan. Daar heeft ie woord gehouden: vanaf de eerste kilometer is ie vóór me uit gaan rijden en wel zó dat ik me heb voorgenomen bij de eerst volgende gelegenheid óf me niet meer voor de gek te laten houden, óf in ultieme poging hem het snot voor de ogen te rijden. Door het flinke tempo krijg ik het wel erg warm in mijn dikke jackje en de eerste stop is dan ook zeer welkom om het vocht aan te vullen. We stoppen niet te lang om niet te zeer af te koelen. Als na een kleine 15 kilometer weer een pauzeplaats is rijden we door, het is te kort na de eerste. Het gaat stevig verder en ik voel dat dit niet mijn beste dag gaat worden. Het parkoers is mooi, snel en afwisselend genoeg. Nog vóór de 50 km komt het punt waar gekozen moet worden: 100 km of 120. Eigenlijk te vroeg en er is even discussie. Ronald is duidelijk: hij gaat voor de 100 en Otto - met enige aarzeling - ook. Jos en ik staan nog te wachten op Kirtsen, maar zodra die het bordje 120 km ziet staan is ze al op weg in de aangegeven richting en kunnen we niet anders dan er achteraan. Donderdagavond tijdens de ledenvergadering had ze al aangegeven dat het wat haar betreft "alles of niets" zou zijn en steunde ik haar daarin. Nu voelt het even anders; het was me een lief ding waard geweest als principes overboord zouden worden gezet en we niet persé de langste route zouden rijden. Natuurlijk wordt dat niet gezegd en roept Jos nog enkele dappere opmerkingen richting Otto om te laten weten dat wij wél en hij en Ronald níet voor de ultieme tocht gaan.
Vanaf dat moment kan ik me eigenlijk niet veel meer herinneren dan twee blauwwitte tenues die voor me uit rijden. Als ik mijn ogen dicht doe verschijnen nog steeds de letters ZZPR, op en neer schuddend en langzaam maar zeker steeds minder goed leesbaar. Jos en Kirtsen lijken onvermoeibaar, ze gaan alsof ze een "rondje Zaltbommel" aan het fietsen zijn op een zomerse dag en kouten er flink op los. Na 84 km heb ik het niet meer, er moet iets gegeten worden én gedronken. Bij het afstappen schiet er een krampje in mijn hamstring, shit! Ik krijg de laatste druppels uit de bidon van Jos en het gaat verder. Nog geen kilometer verder is er een stop. Drinken, drinken! Bekers zoete zooi en thee gaan naar binnen, maar het kwaad is al geschied. Als ik weer achter het immer kleppende tweetal aanrijd voel ik kramp links én rechts. Het gaat niet meer. De keuze is snel gemaakt: Jos en Kirsten rijden door en ik zoek de kortste weg naar Mill.
Daar zie ik na enige tijd M & M binnen komen; ze zijn in het laatste stuk ergens de weg kwijt geraakt en zijn toen naar Mill gereden. Op de parkeerplaats zie ik even later Otto en Ronald staan; het tweede stuk hebben ze lekker gereden en ze zien er inderdaad nog "fris" uit.
De beentjes lijken wel weer enige inspanning aan te kunnen en ik ga Jos en Kirsten tegemoet. Ik ben blij als ik ze zie en als ik het laatste stukje terug naar de finish achter ze aan ga merk ik dat het tempo er nog goed in zit. Het is goed gegaan! Natuurlijk zijn ze moe en Kirsten heeft wat last van een bijzondere blessure, maar de euforie overheerst.
Het was een mooie dag en ik heb twee nieuwe woorden geleerd: "opgeven" en "butsmuts". Volgend jaar valt er iets recht te zetten en is mijn tweede zondag in maart bezet. Ik weet zeker dat er meer liefhebbers zullen zijn!

Jan

Toertocht Drunense Duinen, 02-03-2008

Traditiegetrouw wordt altijd een van de laatste veldtochten in de drunense duinen verreden. Allereerst werd er in Cromvoirt bij Henk thuis verzameld om vandaar uit naar de drunense duinen te gaan. De echte mannen kwamen op de fiets door de straffe wind rond 9.00 uur bij Henk aan. De wat minder getalenteerde hadden de auto gepakt! Uiteindelijk werd met de volgende groep vertrokken: Marc, Mark, Toon, Hennie, Henri, Henri, Jos, Jos, John, John, Henk, Patrick, Sjef, Giel, Joop en Harm. Met een paar druppels regen werd de tocht begonnen. Althans dat probeerden we, want na 5 min had de Tuinman zijn ketting alweer eraf liggen. Na de eerste rustpauze bleek dat het niet goed zou komen met dat gele scharminkel. Toch nog geprobeerd te volgen is hij uiteindelijk weer richting de erwtensoep en worstenbroodjes gekeerd. Dit samen met Toon die het nodig vond zijn hele frame door midden te rijden. Gewoonweg niet bestand tegen de enorme krachten die Toon op zijn fiets uitoefent. Na dit tweede oponthoudt werd weer verder gereden om de 25 kilometer lange lus te vervolmaken. Het was behoorlijk nat en modderig. Waar de een zo goed mogelijk de plassen probeerde te ontwijken, knalde de andere er gewoon vol doorheen! Het eerste stuk verliep nog zonder schuivers en duikelingen. Wel was bij elke tussenstop te zien dat de gezichten steeds meer getekend raakten. Na het relatief vlakke en snelle middenstuk volgde als slotstuk nog het gedeelte met de loszand stukken. Hier begon de vermoeidheid bij vele parten te spelen. Er werd in het losse zand veelvuldig afgestapt, al dan niet gecontroleerd. Henri kreeg tegen het einde zijn schoen niet meer in zijn pedaal geklikt. Toen bleek dat heel zijn pedaal onder zijn schoen hing! Uiteindelijk is gezamenlijk de terugweg afgelegd waar behoudens een wat onrustig paard zich geen gekke dingen meer heb voorgedaan. Marc en Toon waren inmiddels al terug bij Henk waar de snert en worstenbroodjes waarschijnlijk heerlijk zijn geweest.

Patrick

Toertocht Berlicum, 24-02-2008

Hier dan eindelijk weer een bericht van jullie vliegende reporter. Afgelopen zaterdag samen met Joop, Sjef, Ton, John v. Veghel op de weg een rondje Son en Breugel gefietst ter voorbereiding op de toertocht van de Whoopers.
Zondagmorgen een grijze morgen maar een aangename fietstemperatuur. Bij Frans verzameld en vervolgens bij de Whoopers ingeschreven. We waren met een flinke groep mannen en ook Kirsten was weer eens van de partij. Aanwezig waren: Hennie, Henry, Corny, Toon, Joop, Ton, Sjef, Giel, Jos Br., Toine, Peer, Kees, Marc K., Harm, John vV., John A., John vd B., Fred, Frans, Kirsten en ikzelf.
Met 20 man en 1 vrouw was het goei smoesje weer prominent aanwezig al vloog de groep al vrij snel na de start flink uit elkaar. Zoals gewoonlijk startte Joop weer 5 minuten voor de groep uit zodat men van meet af aan weer achter hem aan begon te jagen en zo kon het gebeuren dat ik met 40 aan het uur op de dijk achter Hennie, Henry en John vd Broek lag te harken. Dit tempo ging me toch even een tandje te hard en voor het Heimansgat liet ik dit drietal mooi lopen. Sjef en John sloten al gauw aan en gedrieën vervolgden wij onze weg. Onderweg pikten we nog een paar vroegstarters op en al ploeterend door het Rosmalens zand kwamen we bij de vuilstort waar ik mijn ketting er af trapte. Ik als een razende weer achter Sjef en John aan, dus ogen dicht en trappen met dat gele monster. Kom waarachtig voor de tweede keer bij Ton in het wiel (rara hoe kan dat?) en eindelijk krijg ik bij de maliskamp Sjef en John in de gaten. Gassen met die fiets en ik wil voor de bocht nog even een paar breedrug mountainbikers inhalen en toen ging het licht uit. In volle vaart giganties over de kop. Met mijn kop in de grond gevlogen dubbelgeklapt op mijn rug en zo dol als een kip zat ik op de grond en een medefietser stond bezorgd over me heen. Mijn wiel was geblokkeerd door een boomstronk tussen wiel en voorvork en met twee man hebben we het los moeten stampen. Het goei smoesje was ondertussen aan mij voorbij gegaan en Toon was de laatste die mij nog kon helpen om de weg naar de pauze te volbrengen. De rest van de tocht was voor mij rustig uitrijden wat ook weer een nieuwe sensatie was om mee te maken. Bij Frans aangekomen bleek pas dat vandaag een waar slachtveld had opgeleverd. Peer afgedraaid, Kees gevallen met of tegen boom en naar huis met kapotte rem, John Aarts gekwetste rib na val, Jos Broeren over de kop en helemaal stijf, John v.d. Broek over de kop in poging Hennie bij te houden. Toon gevallen, Henry door de lucht over de kop, been en arm helemaal open, en dan natuurlijk alle kleine slippertjes van de een en ander. Henry en ik zijn respectievelijk zondag en maandag naar de dokter gegaan maar hadden gelukkig alleen maar zware kneuzingen en met rust en veel seks moet dat goed komen. De rest weet ik niet maar ik denk dat Kees toch het meeste heeft geleden en ik weet niet of hij zondag een oog heeft dicht gedaan. Misschien een punt voor de voorjaarsvergadering om een vaste verzorger en / of ploegarts aan te stellen.
Naar ik gehoord heb uit vertrouwde bron was de ziekenboeg nog groter dit weekend want de reden dat Josje dit weekend niet is gevallen is dat hij 48 uur op het Toilet heeft doorgebracht. Otto heeft zondag in vermomming voor ons uitgereden en ik heb horen zeggen dat hij bij de eerste van het goei smoesje die in aantocht was in een konijnenhol is gekropen en ik weet niet of hij daar nu nog zit, maar er schijnt in de Maliskamp een konijn in wielrenpak rond te lopen en hij kijkt constant vol angst over zijn schouder heen.
Misschien tot woensdag of anders een andere fietsdag zou ik zeggen.

Groeten ....... Marc...

Toertocht Oss, 03-02-2008

Ervan uitgaande dat de vaste verslaggever van de tochten op zondagmorgen zich in het feestgedruis van Carnaval heeft gestort en niet bij machte is om vanachter het toetsenbord goed lopende zinnen te maken zal ik een samenvatting geven van de toertocht in Oss. Immers, het zou de liefhebbers die zondagmorgen aan het vertrek staan te kort doen als er niets over ze geschreven wordt.
Om 8 uur meld ik me bij mijn favoriete zwager-van-mijn-ouders-kant om van daaruit naar Hennie te gaan. Vóór het vertrek moet eerst het voorwiel nog even goed in de vork gestoken worden; zoals het staat draait het achteruit en worden de gemaakte kilometers negatief geteld en komen we met minder kilometers op de teller dan op het moment van vertrek. Gisteren Carnaval gevierd? Nee, dus op naar Hennie. Daar staat al een aantal mensen te wachten: Marc K, Sjef, Patrick en iemand die grote gelijkenis vertoont met Marc M, zij het dat de ogen een donkere rand en de wangen een rouge tint hebben. Ook de stem is minstens een octaaf hoger dan ik van hem gewend ben, het is eerder piepen dan praten. Als ie gaat fietsen zie ik dat ie het toch echt is: zó zit er maar één op de fiets. Hennie kan helaas niet mee. Zeker gezien de steun die Otto en ik hem hebben gegeven tijdens de vorige toertocht in Oss verwachtte ik veel van hem; ik bedoel we moeten straks ook weer terug naar huis met wind op kop en het zou fijn zijn als …..
In Oss voegen beide Henry's zich bij ons gezelschap evenals onze Japanse vriendin. Vanaf dit moment moet ik het verslag laten gaan over de achterkant van het peloton. Nou ja, we rijden wel even samen, maar na de eerste serieuze bocht waar Patrick nog even grondig bodemonderzoek meent te moeten doen, zijn er twee groepen. In de tweede zitten Henry B, Jos en ik. Het is zwoegen, ploeteren en bijten. Het parkoers is zwaar, hier en daar behoorlijk nat en er zitten héél veel klimmetjes in. De sneeuw die hier en daar nog ligt maakt het ook heel mooi, al heeft daar niet iedereen oog voor. Bij de pauzeplaats aangekomen vangen we net een glimp op van enkele blauw-witte tenues, maar we hebben dan even meer aandacht voor bouillon, thee en krentenbollen.
Wat we niet weten is dat het zwaarste nog moet komen. Jos geeft al snel te kennen dat ie in eigen tempo verder rijdt. Het is ook eigenlijk meer een parkoers voor ATB's, ik kan hem geen ongelijk geven. Henry en ik werken ons naar het eind. Het lijkt wel of iedere oneffenheid in de omgeving van Oss in de route is opgenomen en dan ook nog van alle kanten beklommen moet worden. Als we een fietspad passeren ziet Henry een mooie mogelijkheid om naar huis af te draaien. Hij vraagt me hoever het nog is naar de eindstreep. Nog 7 km? Hij besluit om het af te maken. Dapper, maar het blijken totaal geen 45, maar 50 km te zijn….
Als we de kantine binnen lopen zit de rest al gniffelend uit te rusten aan een kop koffie. Of is het al hun tweede bakkie? Of we onderweg nog iets wits hebben zien liggen? De Japanse metgezel is een stifttand verloren en om dat te illustreren lacht ze haar tanden bloot, of in elk geval wat daarvan over is. Nee niet gezien, sowieso weinig gezien de laatste kilometers. Volgens Sjef heb ik zelfs de laatste gram vet in mijn lichaam verbrand, dus een kop koffie met veel suiker is zeer welkom. Even later druppelt Jos binnen en zijn we weer kompleet. De suggestie van Sjef om onmiddellijk de terugreis te beginnen krijgt geen enthousiaste reaktie van Jos en hem wordt ook nog even rust gegund.
We nemen de kortste weg terug (gelukkig) en ik zie dat ook Sjef het zwaar heeft gehad. Vlak voor we in Rosmalen zijn moet ie nog even wat te eten nemen uit zijn rugzak. Wat je niet in je lijf hebt zitten moet ergens anders vandaan komen nietwaar? Eenmaal thuis en de fiets weer in "nieuwstaat" teruggebracht is het goed rusten op de bank. Ik neem een goed boek ….. en vindt dat later liggend op mijn hoofd. Ik weet niet wat ik gelezen heb (heb ik gelezen?), wat ik wel weet is dat het vandaag weer mooi was. Of zoal ze met deze dagen in Rosmalen zeggen: 't waar skôn!

Jan

Toertocht 20-01-2008

Zaterdag samen met Jos Cooijmans beetgenomen door buienradar, die aardig weer opgaf voor de middag maar die de motregenbui over het hoofd zag en/of ierder geval niet registreerde. Dit leverde ons beide naast een aardig nat pak en veel geglibber toch een aardige tocht op door de bossen rond Rosmalen, Vinkel en Heeswijk Dinter. Het was flink ploeteren en een aardige generale voor de veldrit in Oss waar we zondag zouden starten. Zaterdag avond en nacht viel er nog aardig wat regen bij, dus dat het nat zou zijn was zeker.
Via Hennie samen met de Rosmalenaren en Patrick naar Geffen gereden waarbij het onderweg voor de verandering maar weer ging regenen. Het was vandaag een bescheiden groep die deze prachtige ronde ging rijden maar stuk voor stuk helden natuurlijk. De volgende renners waagden zich aan deze grote modderpoel: Patrick, Hennie, Henry, Paul, Joop, Ton, Sjef, Jan C., Otto, Marc Kappen en ikzelf. Hierbij moet genoemd worden dat Otto zich in een onherkenbaar pak had gehesen om zo anoniem mogelijk rond te schuifelen zodat hij de goede naam van het goei smoesje niet te grabbel zou gooien. Nogmaals grote dank hiervoor ook namens de rest van alle leden. Iets voor negen uur was iedereen zover om te vertrekken op Marc Kappen na die zoals gewoonlijk op het laatste nippertje aan kwam kachelen. Voor hem een inhaal-race op iedereen maar daar had hij vandaag niet zo'n moeite mee. Het was namelijk zo'n baggerparkoers voor de harde stoempers. Patrick, Hennie en Paul gingen als een gek van start en die liet ik dus mooi even lopen. Al gauw kreeg ik Henry in mijn wiel en samen gingen we achter Paul aan die de twee koplopers ook maar liet lopen. Bij de oude vuilstort was het loodzwaar met flinke lastige stukken en ook hele stukken lopen. Hier sloten we ook weer bij Hennie en Patrick aan die het pad even kwijt waren. Gezamenlijk verder, richting Herperduinen totdat mijn band leegliep en ik kon gaan plakken. Sjef leende nog zijn pompje maar kwam spoedig terug lopen voor zijn pompje met ook een lekke band. Toen ik verder reed bleek ook Hennie en Joop een lekke band te hebben samen met nog zo'n twintig man. Waarschijnlijk had iemand een spijkerplank neergelegd om al die vervelende fietsers een loer te draaien. Toen alle rookpluimen waren opgetrokken reed ik samen met Marc Kappen naar de pauze waar we Paul, Henry en Patrick troffen. Gezamenlijk weer vertrokken maar al snel ging Patrick toch wat te hard voor ons en reden wij met z'n vieren door deze zware bagger. Paul moest afhaken met een afgebroken zadel dus die zal de eerste tijd wel hoog van de toren piepen denk ik. Het werd steeds zwaarder en zwaarder voor dit mannetje en met twee valpartijen waarbij ik 1 keer op m'n rug knalde liepen Marc en Henry steeds verder van me weg. Met al dat geploeter raak ik ook nog de lintjes kwijt ergens bij de crosbaan en zie in 1 keer in de verte Henry voorbij rijden. Heb ik zowaar een lus overgeslagen. Al gauw komt die dampende diesel Marc Kappen voorbij en ik kan maar net achter die brede rug kruipen met een hartslag van bijna een dooie. Het schijnt dat je bij hele diepe inspanningen tot hallucinerende ervaringen kunt komen en dat moet dan een gelukzalig gevoel geven. Ik zal je zeggen dat is niet waar. Ik heb alleen maar twee dikke kuiten gezien die steeds harder rond gingen
en daar kreeg ik alleen maar bijna kramp van. Van de weg terug het bos in was een verademing en met al dat gejakker over de weg zaten we Henry weer op de hielen. Marc moest afhaken met een vervelend spatbord tussen zijn benen en ik was blij de geffense plas weer te zien. Patrick stond ons al op te wachten en wat voor ons een zware tocht was geweest was voor hem een lekker trainingsritje geweest. 1 voor 1 druppelde iedereen binnen waarbij vandaag de verschillen wel heel groot waren. Otto sloot de rij en met al die modder was hij nog minder herkenbaar maar na vijf minuten kon hij weer praten en zodoende wisten we dat we kompleet waren. Na de koffie was het nog harken tegen de wind in naar Rosmalen waarbij wij het geluk hadden dat wij niet met de groep Patrick naar huis zijn gereden want die schijnen met 33 aan het uur naar Berlicum te zijn gereden.
Het was weer een memorabel weekend en ik zou zeggen beentjes omhoog, goed rusten en woensdag weer knallen.

Groeten Marc.....

Na de des-illusie van gisteren toch maar weer op de fiets gekropen om met de immer vrolijke smoezen toertocht Oss te gaan rijden. Wederom grijs weer met af en toe regen. Maar volgens de weerdeskundige onder ons zou het weer prachtig weer worden, evenals de zaterdag...... Met Sjef, Ton, Joop, Marc, Henny en ikzelf vertrokken richting geffense plas alwaar de start was van de 45 km lange toertocht. Hier sloten Mark, Jan, Otto, Paul en Henry nog bij ons aan. Met een flinke club gingen we de blubzooi van Oss en omstrekken trotseren. Het tempo ging meteen de hoogte in zodat alles meteen uit elkaar lag. Een prachtige tocht met weinig asfalt en erg veel blubber. Ook het nodige hoogteverschil zat erin. Het ging continue op en af en elk heuveltje werd aangedaan. Vlak voor de pauze kwam er ongewenst een samentroeping. Dit doordat er een regen aan lekke banden te melden was. Er moet iets neer gegooid zijn daar, anders is het onmogelijk dat meer dan de helft daar lek reed. Ik kneep hem al meteen doordat ik op tubes rijdt en die zijn dus niet te repareren. Gelukkig ontsprong ik de dans en kon mijn weg meteen vervolgen. Vanaf de pauze kregen we nog slechtere stukken voor de kiezen. Paul brak hierbij zelfs zijn zadel. Verschillende buitelingen waren te melden evenals het nodige prittwerk van onze nieuwe meteoroloog alias dun Tuinman. Ook de laatste kilometers waren loodzwaar met de harde wind vol tegen. Uiteindelijk druppelde iedereen haast onherkenbaar weer het paveljoen binnen. Onder het genot van een kopje koffie kwamen hier weer de sterke verhalen op tafel!! Daarna kwam nog het ergste van de dag, met de wind vol tegen naar huis....

Patrick.

Toertocht 13-01-2008

Ik weet niet wat je aan het zoeken bent Marc, maar heb je het gevonden?? Anders is een bril misschien ook iets, hoeft je het niet van zo dicht bij te bekijken!!

Zaterdag samen met Sjef de spieren losgegooid in de herperduinen in voorbereiding op de veldtoertocht in Nuland. De rest was ziek of rustend op de bank terwijl wij onder een heerlijk zonnetje ons rondje door de duinen afwerkten. Zaterdag avond begon onze echte voorbereiding in de Kentering met veel bier, veel muziek, veel bekenden, en weinig nachtrust. Ik kwam nog menig lid van 't goei smoesje tegen. Uiteindelijk werden Josje, Otto en ikzelf, samen met onze vrouwen naar buiten geveegd en na een paar uurtjes relatieve nachtrust kon ik als een zombie mijn wielerkleren weer aantrekken voor de veldrit in Nuland. Met een doos spijkers in mijn kop richting Hennie gereden waar Henk al aan de koffie zat en waar ik nog niet zo'n zin in had. De rest kwam rechtstreeks naar het Café en na het gebruikelijke inschrijven stonden de volgende renners aan de start: Henk, Hennie, Henry, Sjef, Joop, Ton, Harm, Marc Kappen, John v. Veghel, Toon, en ikzelf. Otto, Jos, Jan en Ben zouden wat later starten en naar ik gehoord heb hebben die ook Kirsten op sleeptouw genomen. Joop, Ton, Toon, Harm en Henk namen bij de start hun gebruikelijke voorsprong door wat eerder te starten en de rest ging dus weer flink in de achtervolging. Ik ging samen met mijn pak spijkers als laatste het terrein van de nonnen op. In het begin had ik flink moeite om het evenwicht tussen fiets en lichaam te vinden maar gaandeweg de tocht ging het steeds beter. Zonder al te veel kleerscheuren kwam ik door de zandheuvels en bij de pauze aangekomen was mijn promillage weer tot normalere proporties gedaald. Joop, Hennie en Henry stonden al aan een bak drinken en ook Ton die onderweg zijn versnellingsapparaat verloren was, was weer present met zijn oude fiets en op echte bergschoenen voor het tweede gedeelte. Marc K. en John waren bij de pauze doorgereden. Samen met Sjef en Ton achter Joop, Hennie en Henry aangekacheld totdat ik in het zand van Rosmalen geweldig over de kop vloog. Voordat ik overeind was en mijn ketting weer op het blad had waren die twee gevlogen en kon ik als een gek in achtervolging. Het was nog aardig ploeteren rond de vuilstort. De kop was licht maar de beentjes werden steeds zwaarder. Eerst weer bij Ton aangesloten en toen ik weer de onmiskenbare lucht van bierscheten en onverteerde frietdampen opsnoof wist ik dat Sjef niet ver voor mij kon fietsen. Op het zandpad langs het spoor er op en er over en vol gas naar de finish gereden. 1 voor 1 kwam iedereen binnen en vervolgens naar Hennie gereden waar de koffie en de koek al klaar stond en wederom zat Henk weer aan de keukentafel. Meneer had weer een stuk afgesneden om als eerste aan de koffie te zitten. Het houtkacheltje brandde lekker in mijn rug maar uiteindelijk moest ieder toch weer naar huis en ik was wat blij dat Sjef en Ton het kopwerk naar Rosmalen voor hun rekening namen.
Het was wederom een heerlijk fietsweekend met een prachtige tocht en wellicht zie ik jullie a.s. zondag bij de toertocht in Oss. Houd het Forum wat dat betreft maar in de gaten.

Groeten... Marc....

Toertocht 06-01-2008

Vandaag beloofde een mooie dag te worden na een nacht vol regen, dus ik verwachte toch weer een hele groep volgevreten wielrenners die hun wintervet wat kwijt wilden fietsen. Maar er waren vandaag toch maar weinig wakkere helden opgestaan. Met 12 man (Toon, Frans, Jan, Jos, Marc K., Hennie, Henry, Ton, Joop, Sjef, Giel en ikzelf) gingen we van start. Toon en Frans zochten Leo ergens op in het bos en gingen na de eerste pauze hun eigen weg. Bij de start werden we nog even uitgezwaaid door John van Veghel die in zijn ZZPR-Pyjama langs de kant van de weg de slaap uit zijn ogen stond te wrijven. Zaterdag niet gereden dus goed uitgerust aan de rit begonnen en lekker fel van start gegaan. Hennie en Henry gingen mij toch wat te hard dus in eigen tempo tot de eerste pauze doorgekacheld gevolgd ergens door een vloekende Sjef die zijn dag niet had zo bleek naderhand. Het was zwaar terrein vandaag met al die natte stukken, met een hoop geglibber en iedereen had moeite het rechte pad te houden. Er reden weer een paar flinke rode koppen door het bos en eindelijk bij de Maliskamp aangekomen was er bij de meeste het beste van af. Toch op de dijk naar het Heimansgat toe, mezelf in gang getrokken in een poging Joop bij te halen. Alleen Hennie en Henry hadden zin om te volgen en vlak voor het Heimansgat hadden we Joop te pakken en vloog gelijk mijn ketting er af. Kon ik weer in de achtervolging. Bij het Heimansgat had ik Henry zijn achterwiel en toen reed ik me pardoes vast in de blubber en was het lopen. Dat stukje Heimansgat breekt aardig je benen en een flinke verzuring maakt zich meester van elk spiervezeltje dat nog een beetje wil fietsen. Giel en Sjef vonden het zowaar te gortig worden en namen de korte weg. De rest ploeterde verder en het pad naar de dijk werd benut om heel rustig weer op adem te komen. Op de dijk was het weer ieder voor zich achter Hennie aan en/of eigen tempo rijden. De tweede dijk werd uiteindelijk maar door zes man genomen en was het uithijgen aan de koffie bij Frans.
Voor Sjef eindigde de morgen helemaal in mineur met een valpartij in hartje Rosmalen en ik mag hopen dat de rest van de dag beter is verlopen. Ik wens jullie nogmaals een goed 2008 en tot de volgende keer maar weer.

Groeten... Marc....

Toertocht 23-12-2007

Zaterdag samen met Josje Cooijmans de kaboutertocht naar de Herperduinen gefietst En dan mogen wij de kleintjes in het peloton zijn onze daden waren weer groots. Weinig gezien van al die andere fietsers uit de regio, kennelijk te bang voor en beetje winter, harde paden en keiharde kilometers. Al die langslapers, bankliggers en ander lui gespuis zouden zondag wel weer het hoogste woord hebben met allerhande smoesjes maar als het er werkelijk op aan komt zijn er uiteindelijk maar twee echte bikkels die door weer en wind te veld gaan.
Zondag waren er niet al te veel renners die hun opwachting bij Frans maakten en uiteindelijk vertrokken we met 12 man achter de eerder gestarte Frans, Leo en Hans. Het was nog een bikkelhard parkoers met af en toe een besneeuwd en glad stuk maar op een paar valpartijen van Jos na bleef iedereen aardig overeind en ook aardig bij elkaar in de buurt. Ik zat lekker in het wiel van John Aarts bij te komen van de dag van gisteren en zo kon ik lekker los komen. Het was wel af en toe ketsen op het zadel en zeker het ruiterpad was een aardige niersteenvergruizer vandaag. Ben van Rijs en Peer hielden er halfweg mee op en zo waren we nog maar met 10 man voor het laatste stuk. Ons pad kruiste zo af en toe het pad van Leo, Frans en Hans die de route zo'n beetje tegenovergesteld reden. Bij de dijk richting Heimansgat ging het gas er wat op en waren de gaten snel geslagen. Ik met gevaar voor lijf en leden achter John v.d. Broek, Hennie, Sjef en John van Veghel het slingerpad bij het heimansgat ingedoken en daar piepend en krakend dooreen gekomen. Bij de dijk aangekomen hielden Otto en Zwager het voor gezien en draaiden af naar Rosmalen zodat we nog maar met acht man over waren. Het ging weer keihard over de dijk en het was ieder voor zich, stoempen en raggen met een hardslag die niet meer te tellen was. Hennie ging mij even te hard op de tweede dijk maar de beentjes hielden het aardig vol dit keer. Alleen Sjef, Jan en Jos volgden ons en de rest nam de binnenweg naar de koffie en koek bij Frans. Het was wederom een lekker fietsweekend en wellicht zie ik jullie op tweede kerstdag weer verschijnen. Rest mij iedereen een geweldig 2008 toe te wensen met iedergeval meer hoogte dan dieptepunten, veel geluk, gezondheid, liefde en lol.

Groeten ........... Marc....

Toertocht Heeswijk 16-12-2007

Zaterdag samen met Kirsten, Joop, Sjef, Hennie, John v.d. B. en John van Veghel een verkort rondje Herperduinen gereden waarbij het tempo toch weer aardig hoog lag,het weer prachtig en de ondergrond goed droog was zodat het een snel rondje was zo op de zaterdag-middag. Het ging voor Sjef wederom weer wat te snel en een boom moest het ontgelden maar die wist toch niet van wijken. Een stijve arm en wederom bloed aan de paal maar dat worden we al aardig gewend de laatste tijd. Onderweg een paar vrolijke dames tegengekomen op zoek naar parende beesten, Adam en Eva en een potloodventer. Het een en ander moest op de foto vastgelegd worden waarbij Kirsten en ik voor Adam en Eva doorgingen kussend onder een (denne)appelboom, wij gezamenlijk als potloodventers in de hei stonden. Die parende beesten hebben we maar gelaten voor wat het was want daar zou onze sponsor niet al te blij van geworden zijn met al die ZZPR shirtjes. Het zou goed gaan vriezen van zaterdag op zondag dus een extra laagje aangedaan en om acht uur Otto opgehaald voor een rondje Heeswijk Dinter. Het was nog goed koud op weg naar Frans en iedereen zat dan ook aardig ingepakt op de fiets waarbij het opviel dat ons Josje nogal breed op zijn fietsje zat. Dit was echter niet het gevolg van zijn stiekeme krachttraining in het fitnes-centrum met bijbehorende pillen en spuiten, maar vooral van dubbele kleren. Jos neemt namelijk zijn reserve droge kleren niet mee in een rugzak maar trekt ze gewoon extra aan. 5 lagen shirts, 2 paar handschoenen, 2 mutsen en 2 paar overschoenen. De volgende stoere rijders stonden uiteindelijk aan de start: Jos Br, Jos C, Jan C, Henry H, Henri B, Sjef, Otto, John v.V, John vd B, Henk, Kirsten, Corny, Ikzelf en 10 minuten later Marc Kappen die gedroomd had dat ik hem gebeld had dat het verzet was naar 9 uur. Het moet niet gekker worden zou ik zeggen. Na een rustige start zo'n beetje als laatste achter Jos Broeren het viaduct afgedoken om snel achter Henry, Sjef en John v.d. Broek aan te gaan, die weer als gekken waren vertrokken. Al snel stond Henry met kapot zadel aan de kant en konden we samen achter de rest aan. Het was een mooi hard parkoers met een hoop geslinger en een hoop heuvels en het ging hartstikke goed al reed ik gegeven moment helemaal verkeerd zodat ik weer achter iedereen aan kon ploeteren. Bij de pauze kwam iedereen weer bij elkaar al waren er al wel flinke verschillen. Henk had problemen met zijn fiets en had een binnenweggetje gevonden en Marc Kappen was nog ergens onderweg. Het tweede gedeelte kwam over bekend terrein in de bossen van Heeswijk en samen met Sjef en Henry gingen we achter John van de Broek aan die een gaatje had geslagen. Het was soms moeilijk om
voorgangers in te halen maar achter Sjef werd de weg aardig vrij gemaakt en uiteindelijk zaten we weer in het wiel van John waar niet zijn banden waren leeggelopen maar zijn beide benen. Ook bij Sjef was er het beste af zodat Henry en ik met z'n tweeën over bleven en vol gas met een paar Moutainbikers over de dijk en weg vlogen. Aangekomen bij het Café bleek Henk wederom een binnenweggetje te hebben gevonden. De rest kwam 1 voor 1 binnen en daar waren er bij die hun
parkoerskennis gebruikt hadden om wat sneller bij de meet te komen. Ook Marc Kappen had ons weer bijgehaald en tot ieders verbazing kwam zowaar Kees van Uden opduiken op een echte crossfiets. Met z'n allen naar Frans gereden waar voor ieder die tijd had de koffie weer klaar stond. Het smaakte weer prima, en naar meer, en de keuken was lekker warm maar uiteindelijk moesten we toch weer de kou in richting Rosmalen.
Was weer een mooie tocht om bij te schrijven en maar weer op voor de volgende rit zou ik zeggen.
Houdoe en tot ziens maar weer.

Marc.

Toertocht 09-12-2007

Zaterdag met een select groepje (Sjef,Joop,Ton en Kirsten) een rondje Herperduin gedaan waarbij Ton en Kirsten het bij Schaik voor gezien hielden. Dit was voor Joop, Sjef en mij natuurlijk een mooi moment er een schepje bovenop te doen, dus in sneltreinvaart richting Nistelrode. Met flinke snelheid richting Heesch verder totdat voor Sjef er een stronkje te veel op het pad stond en hij een zwieper van 90 graden over rechts het prikkeldraad in maakte. Een hoop bloed en alle kleren kapot. Na wat eerste hulp uit de buurt maar over de weg naar huis gereden met flinke tegenwind en een al opkomende schemer. Op weg naar huis begonnen de eerste druppels al te vallen en dat heeft zo'n beetje tot de morgen geduurd. Dat beloofde een lekker nat rondje door de bossen te worden en dat is het dan ook geworden. Vandaag vanwege de veldrit in Eerde en waarschijnlijk ook het slechte weer van afgelopen tijd een kleine opkomst met vooral heel veel mountainbikers. Ben, Otto (+zijn Zwager), Henri B, Hennie, Jan C., allemaal op een mountainbike Ikzelf, Joop, Henry, Frans en Corny waren de enige crossers, dus je snapt dat sommige mountainbikers aardig overmoedig waren en bij aanvang een verrekt groot mondje hadden. Ik noem geen namen maar als ik zeg dat alleen Jan Coppens het eind heeft gehaald en dat de rest van de bikers alras naar allemaal smoezen zocht dan weet iedereen denk ik genoeg. Het was weliswaar een gigantische modderpoel en zwaar terrein maar om nou zo massaal af te haken na een beetje blubber, drek, wat valpartijen, tegenwind en plassen water vind ik toch een beetje zwak. Hennie zag het waarschijnlijk helemaal niet meer zitten en toen het echte werk moest beginnen brak hij zijn eigen zadelpen maar af. Daarvoor waren we Ben (met piepende rem) al kwijt geraakt en ook Henri B. uit rosmalen was de weg kwijt en gezien zijn rode kop zat er geen bloed meer in zijn benen. Het was het verhaal van de tien kleine negertjes waarbij uiteindelijk er nog maar twee over waren die het hele parkoers hebben gereden. Moet ik vooral ook nog Marc Kappen noemen, jeweet wel die man met die grote longen, vandaag niet gezien dus. Elk stuk wat hij af kon steken heeft hij ook afgestoken en nam daar ook nog renners als Jan en Corny in mee onder het mom van samen uit en snel naar huis. Al met al waren alleen Henry en ik zo gek om de laatste dijk nog op te vliegen en toen we er af draaiden zagen we nog net in de verte Jan Coppens aan komen ploeteren. Met Zes man bij Frans een sloot koffie opgedronken en Frans spoot ook nog even onze fietsen schoon. Het was weer een echte zware morgen voor het echte crosswerk en voor een volle wasmachine.
Tot de volgende keer maar weer.

Groeten Marc.....

P.S. A.s. zondag is naar ik meen de toertocht in Heeswijk Dinter dus dan zal het daar wel verzamelen zijn. Houd het Forum maar in de gaten voor nadere berichten hierover.

Toertocht 02-12-2007

Zaterdag na een week van zware arbeid Sjef opgehaald voor een rondje door het bos. Op weg naar John van Veghel voelden mijn beentjes nogal zwaar aan en ook die van Sjef waren niet vooruit te branden, maar die had dan ook al heel de week naar zijn werk moeten fietsen. Samen met John, Hennie, Kirsten en John A. een nieuw parcours uitgestippeld voor de zondag waarbij met name de slingerpaden opgezocht werden. Voor Kirsten slingerde het soms wat te veel en ook de vele regen hadden het pad er niet makkelijker op gemaakt. Met vallen en opstaan toch een redelijk rustig rondje gereden zodat de beentjes weer soepel thuis kwamen.
Na een nacht vol storm en regen en met een niet al te goede weersverwachting beloofde de zondagrit een rit te worden voor de echte doordouwers en modderstoempers. Toch waren er nog een man of 19 bij Frans aan de start waarbij Jos eindelijk zijn pillen mocht ontvangen. Dat die pillen niet voor het fietsen maar na het fietsen moesten worden ingenomen was voor Josje nog niet helemaal duidelijk. Gevolg ..... Jos fietste niet alleen zijn neus achterna, en botste voordurend tegen zijn eigen boomstam aan waarbij hij moeite had om niet over links om te vallen. Hij heeft de hele rit met een bleke kop rondgereden want al zijn bloed zat in zijn dubbele stang wat weliswaar zwaartepunt verlagend maar ook snelheidsverminderend werkte. Voor Jos dus een zware tocht maar dat gold voor menig renner en naarmate het slingerparkoers zijn einde naderde werd er door steeds meer renners een kortere route gekozen en zelfs hele stukken weggelaten. Er waren zelfs renners die bij de eerste regendrupjes het voor gezien hielden en in de remmen knepen en naar huis gingen. Een handjevol renners had nog het lef om het zuigende heimansgat te ronden en nog minder mannen namen de eerste dijk er nog bij. Bij de tweede dijk was het helemaal janken met de pet op. Het feit dat ik als eerste de dijk opdraaide gevolgd door een mountainbiker Jan C. zegt al genoeg. We werden nog gevolgd door Harm en Sjef en op een kwartier maar wel met karakter volgden nog Ben en Jos. (nog zo'n moutainbiker en een gewezen mountainbiker) De rest van de groep zat zich al vol te vreten maar wel met het schaamrood op de wangen. De taart van Sjef ging er goed in en hierbij nogmaals gefeliciteerd jongen met je 43e verjaardag.
Het was wederom een mooie fietsmorgen met prachtige val en glibberpartijen met een hoop duw en trekwerk, een paar lekke banden, regen en wind, veel modder maar dankzij Frans toch met een schone fiets naar huis.
Ik zie jullie woensdag, zaterdag of zondag.

Groeten ....... Marc....

P.S Rest mij nog te melden dat toen ik naar huis reed en ik langs Otto kwam de damp uit zijn garage kwam. Ik denk die heeft wat van die pillen van Jos gehad, dus even door het raam gekeken, zit Otto zowaar op een spinfiets een extra training te fietsen en dat terwijl hij voor het heimansgat toch in de remmen kneep. Waar blijft dan die brute kracht en snelheid vraag ik mij dan af met al dat getrain.

Toertocht 25-11-2007

Vandaag toch maar weer eens in de pen gekropen om een verslagje te schrijven. We zijn al weer enkele weken aan het crossen en dat gaat met vallen en opstaan voor deze jongen. Zaterdag met Joop, Ton, Hennie, John van Veghel, Sjef, Jos C. en Kirsten in de bossen wezen trainen waarbij Josje zijn nieuwe crossfiets ging proberen. Wij dus met aangepast tempo gereden en zo ook een aangepast slingerparcours. Leverde mij een valpartij op in een poging om Hennie bij te houden op het whooperpad. Het was prachtig weer en de stemming zat er goed in dus ook nog even het Rosmalens zand opgezocht waarbij Kirsten ging liggen rusten waarbij ze mij meenam in haar val. Wat die fietsen met elkaar hadden weet ik niet maar we hebben ze met enig geweld uitelkaar moeten rukken. Komt er binnenkort zo'n maffe moutainbiker met een klein zwart crossertje met gele stippen op de proppen dan weet ik genoeg. Joop ging ergens ook nog op zijn snufferd en die kon meteen naar huis en loopt nu op krukken door de tuin. Vandaag na een nacht vol regen weer nieuwe kansen. Er was weer een hele groep bij Frans aanwezig maar die was met een select groepje krasse knarren iets eerder vertrokken. Josje moest natuurlijk bij zijn oude moutainbike "vrienden" uitleggen waarom hij was overgestapt op een crosser. Er zijn natuurlijk al heel wat smoesjes voorbij gekomen maar de hoofdreden is natuurlijk gewoon dat hij met de eerste mee wil rijden. Dat is er helaas vandaag niet zo van gekomen. Ik geloof zelf dat er renners zijn geweest die expres twee keer lek reden om hem bij te laten komen zodat hij zijn crosser niet uit wanhoop in het kanaal zou dumpen. Al met al hebben we weer lekker gereden waarbij het opviel hoe makkelijk John van de broek reed op zijn nieuwe bandjes. ben benieuwd hoeveel van die mooie witte bandjes er de komende tijd te bewonderen zullen zijn. Het was een alternatieve slingerroute met veel bochten en natte glibberende sporen wat weer heel wat valpartijen opleverde. Ikzelf ging in volle vaart op het grasveld onderuit maar de schade bleef beperkt tot een vastgelopen ketting en een nat pak want ik schoof heel wat metertjes door het natte gras. Uiteindelijk kwam bijna iedereen op de koffie bij Frans waar ons taart wachtte van Harm die er zelf niet was deze keer.

Was weer een bewogen weekend en ik hoop jullie binnenkort weer te zien...

Groeten Marc...............

Toertocht Vinkel 21-10-2007

Vorige week weer voor het eerst op de crossfiets gekropen, wat niet mee viel na al die kilometers op de weg deze zomer. Na de zaterdag op zondag de tocht van de Whoopers gereden met stralend weer en een hoop medefietsers in het bos. Het goei smoesje vloog er weer overheen en ook dat was dus weer wennen. Deze week zouden we de tocht in Vinkel rijden dus zaterdag ondanks het mooie weer toch maar op de crossfiets gekropen om nog wat te oefenen in het sturen, remmen, vallen en opklauteren. Samen met Sjef, John van Veghel, Hennie en Joop naar het Herperduin gereden waar een hoop los zand lag en waar sommigen van ons ook af en toe in gingen liggen.
Was weer een mooie voorbereiding op het Vinkels tochtje. Zondag met Sjef, Ton en Joop afgesproken om half negen bij Corny om vervolgens bij Henry te verzamelen. Marc Kappen was voor deze keer eens een keertje als eerste aanwezig en spoedig kwam ook Hennie. Bij het café kwamen we ook nog Giel tegen en voor het eerst op de crosser Kirsten. Het was in tegenstelling tot vorig jaar prachtig weer dus ook veel drukker en aangezien er weer met hoge snelheid gestart werd door de heren moest er weer veel ingehaald worden. Het maïsveld was even ploeteren maar de rest tot de pauze was toch weer het ouderwetse raggen en op hoge snelheid proberen Joop bij te halen die weer als eerste vertrokken was. Voor de pauze het gemiddelde op een stuk van 4 kilometer weg, met een snelheid van tegen de 40km per uur flink opgetrokken. Samen met Sjef, Henry en Marc Kappen kwamen we vlak achter Hennie bij de pauze waar we nog net even met Joop konden kletsen voor hij weer het hazenpad koos. Na de pauze dus maar weer gezamenlijk achter Joop aan gekacheld waarbij Marc kappen en later Sjef het lieten lopen en waarbij het voor Henry en mij overleven was in het wiel van Hennie. Gelukkig reed die af en toe verkeerd of kreeg een tak in zijn tandwielen of ging over de kop zodat wij weer wat bij konden komen. Uiteindelijk toch nog Joop te pakken gekregen maar daar hadden we wel een paar flinke slingerstukken voor nodig. Uiteindelijk in anderhalf uur weer terug bij Henry aangekomen waar de Koffie en chocoladebollen er goed ingingen. 1 voor 1 druppelde iedereen binnen en als laatste kwam ook nog Kirsten aangetuft.
Was weer een mooie zondagmorgen!!!!! Hoop jullie volgende zondag bij de erwtensoep weer te zien.

Groeten Marc...............